Јов 24 - Свето Писмо: Стандардна Библи?а 2006 (со девтероканонски книги)（MK2006D）

Одговор на Јов (продолжение): Бог им попушта на беззакониците

1 21,7 „Зошто не се сокриени од Седржителот времињата? И оние, кои Го знаат, не ги гледаат дните Него­ви?

25 Мојс 27,17; Изреки 22,28Безбожниците поместуваат меѓи, ограбуваат стада и си ги пасат,

324,17од сираците одземаат магаре, од вдо­вица вол – за залог;

45 Мојс 15,11сиромаси истуркуваат од патот, сите понизени се принудени да се кријат од нив.

517,10Ете, како диви магариња во пустина, излегуваат тие по работата своја, стануваат рано за грабеж; пустината им дава леб за нив и за децата нивни;

612,16жнеат по туѓи ниви, и од лозјето на безбожникот крадат;

712,17голи ноќеваат без покривка, немаат облека за да се спасат од студ;

812,19наводенети од горски дождови и, немајќи прибежиште, се притискаат до карпа;

912,20раздвојуваат сираче од градите на мајката и земаат залог од сиромав;

1012,21ги тераат да одат голи, без облека, и на празен стомак снопови да носат;

1112,24маслиново масло на другите тие це­дат, и во каци жедни грозје тие гмечат.

1212,25Во градот луѓето офкаат и душата на убиените вика, а Бог тоа не го слуша.

1321,14Тие ѝ се противат на светлината, не ги знаат патиштата нејзини и не одат по патеките нејзини.

146,27На разденување станува убиецот, убива сиромав и несреќен, а ноќе е кра­дец.

159,24И окото на прељубникот чека да се стемни, велејќи: ‚ничие око нема да ви­ди‘ и го покрива лицето свое.

1616,11Во темнината се провираат под ку­ќите, а дење се кријат затворени; не знаат тие за светлина.

1727,5За нив најцрната ноќ е како јасно утро, толку се зближени тие со стра­во­тиите на темнината.

1827,7Лесен е таквиот на водната по­вр­ши­на, проклет е делот негов на земјата, и не го гледа патот кон лозјата.

1927,21Како што сушата и горештината ја голтаат снежната вода, така пеколот ги голта грешниците.

2027,19Нека го заборави утробата мајчина; нека биде храна за црвите; нека не ос­та­не помен за него; како дрво ќе се скрши беззаконикот;

2127,14оној кој угнетува бездетна, и на вдо­вица не ѝ прави добро.

22Но Бог сосила ги истерува насилни­ците; се појавува и тие немаат надеж за животот свој.

2327,16-17Бог им дава во што да се надеваат, но Неговите очи ги гледаат нивните па­тишта.

2427,20Се креваат високо, – и, ете, веќе ги нема; паѓаат и умираат, како и сите, и како врвовите на класовите се кршат.

2521,34Ако тоа не е така, – кој ќе ме изо­б­личи за лагата и кој ќе ги претвори во ништо зборовите мои?“