4 Царства 17 - Свето Писмо: Стандардна Библи?а 2006 (со девтероканонски книги)（MK2006D）

Осија, цар на Израил; освојувањето на Самарија

1Осија, синот на Ила, стана цар во Самарија над Израил во дванаесеттата година од владеењето на јудејскиот цар Ахаз и царуваше девет години,

2а го вршеше она што не беше пра­вилно пред очите на Господ, но не така, како израилските цареви што беа пред него.

3Против него се крена асирскиот цар Салманасар, и Осија му стана потчинет, та му даваше данок.

4Асирскиот цар забележа кај Осија заговор, зашто тој беше испратил пра­теници кај египетскиот цар Со и не му даваше данок на асирскиот цар секоја година; тогаш асирскиот цар го зеде под стража и го затвори во темница.

5И се крена асирскиот цар против целата земја, се приближи до Самарија и ја држеше под опсада три години.

615,29; 5 Мојс 28,36; Ос 9,3; Амос 5,27Во деветтата година од владеењето на Осија, асирскиот цар ја презеде Самарија, ги пресели Израилците во Асирија и ги насели во Халах и покрај реката Хавор во Гозан, и во градовите мидиски.

Причини за рушење на израилското царство

7 2 Мојс 32,4.8; 3 Мојс 11,45; 5 Мојс 20,1; Ис.Н. 24,14-24; Суд 2,1; 6,8; 1 Цар 8,8; 10,18; 12,6; 2 Цар 12,28; Ер 2,6; 11,7; 16,14; 23,7; Амос 2,10; 3,1; 8,7; Мих 6,4; Пс 80,10 Но тоа дојде, затоа што Израилеви­те синови почнаа да грешат пред Господ, својот Бог, Кој ги изведе од египетската земја, од раката на египетскиот цар – фараонот, и почнаа да почитуваат други богови,

83 Мојс 18,3и да постапуваат според обичаите на народите, кои Господ ги беше избркал пред лицето на Израилевите синови, и според обичаите на израилските цареви, како што тие постапуваа.

9А почнаа Израилевите синови да прават лоши работи пред Господ, својот Бог, си подигнаа идолски светилишта по сите свои населби, и тоа, почнувајќи од стражарската кула, па сѐ до утврде­ни­те градови.

105 Мојс 12,2И си поставија идоли и светилишта на секој повисок рид и под секое зелено дрво,

11и кадеа таму по сите идолски светилишта, како народите што ги беше избркал од нив Господ, и правеа лоши работи што Го разгневуваа Господа,

12и им служеа на идолите, за кои им беше говорел Господ: „Не правете го тоа!“

13Ер 18,11; Ез 33,11Тогаш Господ преку сите Свои пророци, преку секој гледач го опоменуваше Израил и Јуда, велејќи: „Вратете се од лошите патишта и пазете ги запо­ведите Мои, наредбите Мои, цели­от за­кон што сум им го наложил на тат­ковците ваши, и што сум ви го предал преку слугите Мои, пророците.“

14Но тие не послушаа и останаа тврдоглави, какви што беа и нивните тат­ковци, кои не веруваа во Господ, својот Бог;

1513,23; 5 Мојс 29,26тие ги презреа наредбите Негови и заветот Негов што Тој го беше склучил со нивните татковци, и откровенијата Негови, со кои им беше посведочил, па тргнаа по патот на празноверието, – и самите станаа празноверни, како што и околните народи, за кои Господ им беше заповедал да не постапуваат како нив.

16Тие ги отфрлија сите заповеди на Господ, својот Бог, си направија излеа­ни идоли на две телиња, си направија и столбови на Ашера, и се поклонуваа на сета небесна војска, му служеа и на Ваал,

17ги пренесуваа преку оган синовите свои и ќерките свои, се оддадоа на гата­ње и магии и правеа зло пред очите на Господ, и Го разгневуваа.

18Затоа Господ силно се разгневи на Израилците и ги отфрли од лицето Свое, така што остана само едно Јудино племе.

19Но и Јуда не внимаваше на заповедите на Господ, неговиот Бог, и постапуваше според обичаите на Изра­илците, како што постапуваа тие.

20И Господ се одврати од сите потомци на Израил, ги понизи и ги предаваше во рацете на ограбувачите и, најпосле, ги отфрли од лицето Свое.

213 Цар 12,26-33Израилците се беа отцепиле од Да­видовиот дом и го беа зацариле Нава­товиот син Јеровоам. Јеровоам ги от­тргна од Господ и ги наведе на голем грев.

22И синовите Израилеви одеа во сите гревови на Јеровоам, какви што тој ги правеше, и не отстапуваа од нив,

23додека Господ не го отфрли Израил од лицето Свое, како што беше говорел преку сите слуги Свои, пророците. И Израил беше преселен од земјата своја во Асирија, каде што е и до денес.

Потеклото на Самарјаните

24 15,29 Асирскиот цар доведе луѓе од Вави­лон, и од Кута, и од Ава, и од Хамат и од Сефарваим и ги насели во самарјанските градови, место Израилевите си­нови. И тие ја запоседнаа Самарија и почнаа да живеат во градовите нејзини.

25И бидејќи во почетокот, кога се населија таму, тие не Го почитуваа Гос­пода, тогаш Господ им испраќаше лавови што ги давеа.

26Му јавија на асирскиот цар и рекоа: „Народите што си ги преселил и насе­лил во самарјанските градови, не го знаат законот на Бога од таа земја, и затоа Тој им испраќа лавови, и ете, тие ги дават, зашто не го знаат законот на Бога од онаа земја.“

27И асирскиот цар заповеда и рече: „Испратете таму еден од свештениците што ги иселивте оттаму; нека оди и нека живее таму, и тој ќе ги просвети во законот на Бога на онаа земја.“

28И дојде еден од оние свештеници што беа преселени од Самарија, и жи­вееше во Ветил, и ги учеше, како да Го почитуваат Господа.

29Но секој народ си направи и свои богови и ги постави во идолските свети­лишта по височините, кои си ги напра­вија жителите од Самарија, секој народ во градовите свои, каде што живееше.

30Вавилонците направија Сукот-Бен­от, жителите на Кута-Нергал, жите­лите на Хамат-Ашима,

31Авијците на Нивхаз и Тартак, а Се­фарваимците ги изгореа во оган сино­вите свои во чест на Адрамелех и Ана­мелех, богови на Сефарваим.

32Меѓутоа, Го почитуваа и Господа и поставија од средината своја свештеници по нивните светилишта, и тие вршеа служба во нив.

33Тие Го почитуваа Господа, но на боговите свои им служеа според оби­чајот на народите, од чија средина ги преселија.

341 Мојс 32,28; 35,10; 3 Цар 18,31Тие постапуваат и до денес според обичаите свои: не се плашат од Господ и не постапуваат по одредбите, ни по обичаите, ни по законот и ни по запо­ведите што Господ им ги даде на сино­вите на Јаков, кому му го даде името Израил.

35Господ склучи со нив завет и им заповеда, велејќи: „Не почитувајте дру­ги богови и не им се поклонувајте, не­мојте да им служите и не принесувајте им жртви,

365 Мојс 9,29; Ер 27,5; 32,17а Господ, Кој ве изведе од египетската земја со голема сила и цврста рака, Него почитувајте Го, Нему поклонувајте Му се и Нему принесувајте Му жртви;

37одредбите и наредбите, законот и заповедите што Тој ги напиша за вас, трудете се да ги исполнувате преку сите дни, и не почитувајте други богови;

38не го заборавајте заветот што го склучив со вас, и не плашете се од други богови;

39почитувајте Го само Господа, ва­шиот Бог, и Тој ќе ве спаси од рацете на сите ваши непријатели.“

40Но тие не послушаа, туку постапуваа според поранешните свои обичаи.

41А имаше народи што Го почитуваа Господа, но и на своите идоли им слу­жеа. Па и децата нивни и внуците нив­ни до денес постапуваат така, како што постапуваа нивните предци.