Ecclesiasticus (Sirach) 14 - William Morgan Bible with Apocrypha, 1959 Edition

1Gwyn ei fyd y gŵr ni lithrodd â’i enau, ac ni phigwyd â lliaws o bechodau.

2Gwyn ei fyd yr hwn ni chondemnio ei enaid ei hun ef, a’r hwn ni syrthio oddi wrth ei obaith yn yr Arglwydd.

3Nid da yw cyfoeth i ŵr cybydd; a pha beth a wnâi gŵr cenfigennus â golud?

4Yr hwn sydd yn casglu, gan arbed oddi wrtho ei hun, sydd yn casglu i arall; ac eraill a lythinebant ei dda ef.

5Yr hwn sy ddrwg iddo ei hun, i bwy y bydd efe yn dda? ni chaiff efe lawenydd o’i olud.

6Nid oes neb waeth na’r hwn sydd yn cenfigennu wrtho ei hun; a dyma wobr ei ddrygioni ef:

7Os gwna efe ddaioni, nid o’i fodd y gwna: ac o’r diwedd efe a wna ei ddrygioni yn amlwg.

8Drwg yw golwg y cenfigennus: efe a dry ei wyneb, ac a ddirmyga ddynion.

9Llygad y cybydd ni lenwir â’i ran; ac anghyfiawnder y drygionus a wywa ei enaid ef.

10Llygad drwg sy genfigennus am ei fara, ac y mae efe yn grintach ar ei fwrdd.

11Fy mab, pa fodd bynnag y byddo gennyt ti, bydd dda wrthyt dy hun, a dwg dy offrymau i’r Arglwydd yn addas.

12Cofia nad oeda angau, ac na ddangoswyd i ti gyfamod uffern.

13Cyn dy farw bydd dda wrth dy gyfaill; ac yn ôl dy allu, estyn dy law a dod iddo ef.

14Na thwylla dydi dy hun am y dydd da, ac nac aed rhan chwant da heibio i ti.

15Onid i arall y gadewi di dy lafur, a’r hyn y cymeraist boen amdano, i’w rannu wrth goelbren?

16Dod, a derbyn, a sancteiddia dy enaid; oherwydd nid gwiw ceisio bwyd yn y bedd.

17Pob cnawd a heneiddia fel dilledyn; canys y cyfamod o’r dechrau yw, Ti a fyddi farw yn ddiau.

18Fel o’r dail gleision ar bren brigog y mae rhai yn syrthio, a rhai yn torri allan; felly y mae cenhedlaeth cig a gwaed; y naill sydd yn marw, a’r llall yn geni.

19Pob gwaith a bydra ac a dderfydd; a’r hwn sydd yn ei weithio ef a â gydag ef.

20Gwyn ei fyd y gŵr a fyfyria bethau da mewn doethineb, a’r hwn yn synhwyrol a ymresyma am bethau sanctaidd.

21Yr hwn a feddwl am ei ffyrdd hi yn ei galon; a fydd deallgar yn ei dirgeledigaethau hi.

22Dos ar ei hôl hi fel olrheiniwr, a chynllwyn yn ei ffyrdd hi.

23Yr hwn a edrycho trwy ei ffenestri hi, a wrendy hefyd wrth ei dorau hi.

24Yr hwn a letyo yn agos i’w thŷ hi, ac a yrro ei hoel i’w pharwydydd hi,

25Efe a esyd ei babell gerllaw iddi, ac a letya yn llety y rhai daionus.

26Efe a esyd ei feibion dan ei chysgod hi, ac a erys dan ei changhennau hi.

27Hi a’i cysgoda ef rhag y gwres, ac efe a letya yn ei gogoniant hi.