Doethineb Solomon 11 - William Morgan Bible with Apocrypha, 1959 Edition

1Hl a gyfarwyddodd eu gweithredoedd hwynt yn llaw y proffwyd sanctaidd.

2Hwy a ymdeithiasant trwy’r diffeithwch anghyfanheddol, ac a osodasant eu pebyll mewn lleoedd anhyffordd.

3Hwy a safasant yn erbyn y rhai a ryfelent i’w herbyn, ac a ddialasant ar eu gelynion.

4Daeth syched arnynt, a hwy a alwasant arnat ti, ac fe a roddwyd iddynt ddwfr o’r graig serth, a meddyginiaeth rhag syched o’r maen caled.

5Canys trwy’r pethau y cystuddiwyd eu gelynion hwynt, trwy’r un pethau y cawsant hwy les, pan oedd eisiau arnynt.

6Yn lle ffynnon o afon redegog, wedi ei chythryblu â gwaed llychlyd,

7Yn gerydd am y gorchymyn i ladd y plant, y rhoddaist ti iddynt hwy amlder o ddwfr trwy fodd heb ei obeithio;

8Gan ddangos trwy’r syched oedd yr amser hwnnw, pa fodd y cystuddiesit ti y gwrthwynebwyr.

9Oblegid pan demtiwyd hwy, er eu ceryddu yn drugarog, hwy a wybuant pa fodd y dialeddwyd ar y rhai annuwiol, y rhai a farnwyd mewn digofaint.

10Canys y rhai hyn a brofaist ti fel tad, gan eu rhybuddio; a’r lleill a holaist ti fel brenin tost, gan eu condemnio:

11Y rhai, pa un bynnag ai yn absennol, ai yn bresennol, a gystuddiwyd yr un modd.

12Oblegid tristwch a gofid dauddyblyg a ddaeth arnynt hwy, wrth gofio pethau a aethai heibio.

13Canys pan glywsant hwy wrth eu cystudd eu hun, gael ohonynt fudd, hwy a feddyliasant am yr Arglwydd.

14Oblegid yr hwn a wrthodasent hwy yn watwarus, wedi ei fwrw allan gynt wrth daflu allan y plant newydd-eni, hwnnw a fu ryfedd ganddynt hwy yn niwedd y pethau a ddigwyddasant, gan fod arnynt syched amgen nag ar y rhai cyfiawn.

15Am anneallgar ddychmygion eu hanghyfiawnder hwynt, trwy y rhai wedi eu twyllo yr addolasant ymlusgiaid anrhesymol a bwystfilod gwael, yr anfonaist lawer o anifeiliaid heb reswm i ddial arnynt hwy;

16Fel y gallent hwy wybod mai trwy’r pethau y pecha neb, trwy’r un pethau hefyd y cosbir ef.

17Oblegid ni rwystrwyd dy law di, yr hon sydd hollalluog, ac a wnaeth y byd o afluniaidd ddefnydd, fel na allasai anfon arnynt hwy lawer o eirth a llewod hy,

18Neu anifeiliaid dieithr llawn o ddig, wedi eu newydd greu, yn anadlu tarth tanllyd, neu dwrf mwg, yr hwn a dry y gwynt neu wreichion aruthrol o’u llygaid fel mellt;

19Y rhai ni allai eu niwed hwynt yn unig eu dinistrio hwy, eithr eu golwg erchyll hwynt hefyd eu difetha hwy ar unwaith.

20Heb y rhai hyn hefyd trwy un awel y gallasent hwy syrthio, wrth gael eu hymlid gan ddialedd, a’u gwasgaru trwy ysbryd dy nerth di: eithr tydi a drefnaist bob peth wrth fesur, a rhif, a phwys.

21Canys bob amser yr ydwyt ti yn gallu llawer; a phwy a wrthwyneba nerth dy fraich di?

22Oblegid megis tipyn allan o gloriannau yw’r holl fyd yn dy olwg di, ac megis defnyn o wlith y bore, yr hwn a ddisgyn ar y ddaear.

23Ond yr ydwyt ti yn trugarhau wrth bob peth: oblegid ti a elli bob dim; ac yr ydwyt heb gymryd arnat weled pechodau dynion, fel yr edifarhaent hwy.

24Y mae yn hoff gennyt ti bob peth a’r y sydd, ac nid ffiaidd gennyt ddim a’r a wnaethost: ie, ni wnaethit ti ddim pe buasai gas gennyt ef.

25A pha fodd y parhasai dim, oni buasai dy ewyllys di? neu y cadwesid, heb ei alw gennyt ti?

26Ond yr ydwyt ti yn arbed pob peth: oblegid yr eiddot ti ydynt hwy, O Arglwydd, yr hwn sydd yn caru eneidiau.