4Yna y dywedodd Mardocheus, Duw a wnaeth hyn;
5Canys cof yw gennyf y breuddwyd a welais am y pethau hyn: oblegid ni phallodd dim o hynny.
6Ffynnon fechan a aeth yn afon; ac yr oedd goleuni, a haul, a dwfr mawr. Esther yr hon a briododd y brenin, ac a wnaeth efe yn frenhines, yw’r afon;
7A’r ddwy ddraig ydwyf finnau, ac Aman.
8A’r cenhedloedd oedd y rhai a ddaethant i ddifetha enw’r Iddewon.
9A’m cenedl i yw’r Israel yma, y rhai a floeddiasant ar yr Arglwydd, a hwy a achubwyd: ie, yr Arglwydd a achubodd ei bobl, a’r Arglwydd a’n gwaredodd ni o’r drygau hyn oll; a Duw a wnaeth arwyddion a gwyrthiau mawrion, y rhai ni wnaethpwyd ymysg y cenhedloedd.
10Am hynny y gwnaeth efe ddau goelbren, un i bobl Dduw, a’r llall i’r cenhedloedd oll.
11A’r ddau goelbren hyn a ddaethant gerbron Duw, dros yr holl genhedloedd, erbyn awr, ac amser, a dydd barn.
12Felly Duw a feddyliodd am ei bobl, ac a gyfiawnhaodd ei etifeddiaeth.
13Am hynny y dyddiau hynny fyddant iddynt hwy yn y mis Adar, ar y pedwerydd dydd ar ddeg a’r pymthegfed o’r mis, gydag ymgyfarfod, a llawenydd, a hyfrydwch gerbron Duw, ymysg ei bobl ef byth dros bob oes.
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.
