Tobit 2 - William Morgan Bible with Apocrypha, 1959 Edition

PENNOD 2

1Wedi i mi ddyfod adref i’m tŷ fy hun, a rhoddi i mi Anna fy ngwraig, a Thobeias fy mab; ar ŵyl y Pentecost, yr hon yw uchel ŵyl y saith wythnos, y gwnaethpwyd i mi ginio mawr.

2Eithr pan eisteddais i fwyta, a gweled amlder o fwyd, mi a ddywedais wrth fy mab, Dos, a chyrch pa ddyn tlawd bynnag a gaffech o’n brodyr ni, ac sydd yn meddwl am yr Arglwydd; ac wele, mi a arhosaf amdanat.

3Eithr efe a ddaeth drachefn, ac a ddywedodd wrthyf, Fy nhad, y mae un o’n cenedl ni wedi ei dagu, a’i fwrw allan i’r heol.

4Yna cyn profi dim bwyd, mi a neidiais ar fy nhraed, ac a’i dugum ef i dŷ, nes machludo haul.

5Ac wedi dychwelyd ohonof, mi a ymolchais, ac a fwyteais fy mara yn athrist;

6Gan feddwl am broffwydoliaeth Amos, y modd y dywedasai efe, Eich uchel wyliau a droir yn alar, a’ch llawenydd oll yn gwynfan.

7A mi a wylais. A phan fachludodd yr haul, mi a euthum, ac a wneuthum fedd, ac a’i cleddais ef.

8A’m cymdogion a’m gwatwarent, gan ddywedyd, Onid ofna hwn eto ei angau? am y peth yma y ffodd efe unwaith; ac wele, y mae efe eilchwyl yn claddu’r meirw.

9Ac ar y nos honno mi a ddychwelais o gladdu, ac a gysgais, wedi ymhalogi, wrth bared y neuadd, yn wynebnoeth;

10Heb wybod fod adar y to yn aros yn y fagwyr, y rhai a fwriasant dail twym yn fy llygaid, fel yr oeddynt yn agored; ac felly y daeth y rhuchen ar fy llygaid: ac er fy myned at feddygon, ni wnaethant i mi ddim lles. Ac Achiacarus a’m porthodd i hyd onid euthum i Elymais.

11Ac Anna fy ngwraig a weithiai mewn nydd-dai gwragedd.

12A phan aeth hi â’r gwaith adref i’r perchenogion, hwy a dalasant iddi ei chyflog, gan roddi myn yn ychwaneg:

13Yr hwn, pan ddaeth i’m tŷ i, a ddechreuodd frefu; yna y gofynnais iddi, O ba le y daeth y mynnyn? ai lladrad yw efe? dod ef eilchwyl i’w berchenogion: canys nid cyfreithlon yw bwyta lladrad.

14A hithau a ddywedodd, Ei roi ef a wnaethpwyd i mi gyda’m cyflog. Eto nid oeddwn i yn ei chredu, ond erchi ei roddi ef i’w berchenogion; ac yr oedd yn waradwydd gennyf drosti: eithr hi a’m hatebodd, gan ddywedyd, Mae dy elusennau di, a’th gyfiawnderau? wele, y maent amlwg oll gyda thi.