Tobit 13 - William Morgan Bible with Apocrypha, 1959 Edition

PENNOD 13

1A Thobit a sgrifennodd weddi o orfoledd, ac a ddywedodd, Bendigaid fyddo Duw, yr hwn sydd yn byw yn dragwyddol, a bendigedig fyddo ei deyrnas ef:

2Canys efe sydd yn ffrewyllu, ac yn trugarhau; yn dwyn i uffern, ac yn dwyn i fyny eilchwyl: ac nid oes neb a all ddianc o’i law ef.

3Clodforwch ef, meibion Israel, gerbron y cenhedloedd: canys efe a’n gwasgarodd ni yn eu plith hwynt.

4Yno mynegwch ei fawredd, a dyrchefwch ef yng ngŵydd pawb sydd fyw: oherwydd efe yw ein Harglwydd ni, a Duw yw ein Tad ni byth bythoedd.

5Ac efe a’n cerydda ni am ein camweddau, ac a drugarha eilchwyl, ac a’n casgl ynghyd o fysg yr holl genhedloedd, ymhlith y rhai y’n gwasgarodd ni.

6Os dychwelwch ato ef â’ch holl galon, ac â’ch holl feddwl, a gwneuthur yn uniawn ger ei fron ef, yna y dychwel yntau atoch chwi, ac ni chudd ei wyneb rhagoch, a chwi a gewch weled beth a wna efe i chwi: am hynny cyffeswch ef â’ch holl enau, a moliennwch Arglwydd y gallu, dyrchefwch Frenin y tragwyddoldeb. Myfi a’i cyffesaf ef yn nhir fy nghaethiwed, ac a fynegaf ei nerth a’i fawredd ef i genedl bechadurus. Trowch, bechaduriaid, a gwnewch gyfiawnder ger ei fron ef: pwy a ŵyr a fyn efe chwi, ac a wna efe drugaredd â chwi?

7Clodforaf fy Nuw, a’m henaid a fawl Frenin y nefoedd, ac a lawenha yn ei fawredd ef.

8Llefared pob dyn, a moled yr Arglwydd am ei gyfiawnder.

9O Jerwsalem y ddinas sanctaidd, efe a’th ffrewylla di am weithredoedd dy blant, ac efe a dosturia eilchwyl wrth feibion y rhai cyfiawn.

10Molianna’r Arglwydd; oblegid da yw: a bendithia’r Brenin tragwyddol; fel yr adeilader drachefn ei babell ef ynot mewn llawenydd: a llawenhaed efe dy gaethion, a chared ynot y trueiniaid yn oes oesoedd:

11Cenhedloedd lawer a ddeuant o bell at enw yr Arglwydd Dduw, â rhoddion yn eu dwylo, a rhoddion i Frenin y nefoedd. Yr holl genedlaethau a’th foliannant di, ac a roddant roddion gorfoledd.

12Melltigedig yw pawb a’th gasânt, a bendigedig yw pawb a’th garant, yn dragywydd.

13Bydd hyfryd a llawen am blant y rhai cyfiawn: canys hwy a gesglir ynghyd, ac a fendithiant Arglwydd y rhai cyfiawn.

14Gwyn eu byd y rhai a’th garant di; canys hwy a lawenychant yn dy dangnefedd: gwyn eu byd y rhai a fuant athrist am dy holl ffrewyllau di; canys hwy a fyddant hyfryd o’th blegid, pan welont gwbl o’th ogoniant, ac a lawenychant yn dragywydd.

15Moled fy enaid Dduw, y Brenin mawr.

16Oherwydd Jerwsalem a adeiledir â saffir, ac â smaragdus, ac â meini gwerthfawr, dy furiau a’th ragfuriau ag aur coeth;

17A heolydd Jerwsalem a balmentir â meini beryl a charbuncl, ac â meini Offir.

18A’i heolydd hi oll a lefant Haleliwia, ac a’i molant ef, gan ddywedyd, Bendigaid fyddo Duw, yr hwn a’i dyrchafodd hi yn dragywydd.