1 Cronicl 16 - William Morgan Bible with Apocrypha, 1959 Edition

1Felly y dygasant hwy arch DUW i mewn, ac a’i gosodasant hi yng nghanol y babell a osodasai Dafydd iddi hi: a hwy a offrymasant offrymau poeth ac ebyrth hedd gerbron DUW.

2Ac wedi i Dafydd orffen aberthu offrymau poeth ac ebyrth hedd, efe a fendithiodd y bobl yn enw yr ARGLWYDD.

3Ac efe a rannodd i bob un o Israel, yn ŵr ac yn wraig, dorth o fara, a dryll o gig, a chostrelaid o win.

4Ac efe a osododd gerbron arch yr ARGLWYDD weinidogion o’r Lefiaid, i gofio, ac i foliannu, ac i glodfori ARGLWYDD DDUW Israel.

5Asaff oedd bennaf, ac yn ail iddo ef Sechareia, Jeiel, a Semiramoth, a Jehiel, a Matitheia, ac Eliab, a Benaia, ac Obed-edom: a Jeiel ag offer nablau, a thelynau; ac Asaff oedd yn lleisio â symbalau.

6Benaia hefyd a Jahasiel yr offeiriaid oedd ag utgyrn yn wastadol o flaen arch cyfamod DUW.

7Yna y dydd hwnnw y rhoddes Dafydd y salm hon yn gyntaf i foliannu yr ARGLWYDD, yn llaw Asaff a’i frodyr.

8Moliennwch yr ARGLWYDD, gelwch ar ei enw ef, hysbyswch ei weithredoedd ef ymhlith y bobloedd.

9Cenwch iddo, clodforwch ef, ymadroddwch am ei holl ryfeddodau.

10Ymlawenychwch yn ei enw sanctaidd ef; ymhyfryded calon y sawl a geisiant yr ARGLWYDD.

11Ceiswch yr ARGLWYDD a’i nerth ef, ceisiwch ei wyneb ef yn wastadol.

12Cofiwch ei wyrthiau y rhai a wnaeth efe, ei ryfeddodau, a barnedigaethau ei enau;

13Chwi had Israel ei was ef, chwi feibion Jacob ei etholedigion ef.

14Efe yw yr ARGLWYDD ein DUW ni; ei farnedigaethau ef sydd trwy yr holl ddaear.

15Cofiwch yn dragywydd ei gyfamod; y gair a orchmynnodd efe i fil o genedlaethau;

16Yr hwn a gyfamododd efe ag Abraham, a’i lw i Isaac:

17Ac a osododd efe yn ddeddf i Jacob, ac yn gyfamod tragwyddol i Israel,

18Gan ddywedyd, I ti y rhoddaf dir Canaan, rhandir eich etifeddiaeth.

19Pan nad oeddech ond ychydig, ie, ychydig, a dieithriaid ynddi;

20A phan rodient o genhedlaeth i genhedlaeth, ac o un frenhiniaeth at bobl eraill;

21Ni adawodd efe i neb eu gorthrymu: ond efe a geryddodd frenhinoedd o’u plegid hwy, gan ddywedyd,

22Na chyffyrddwch â’m heneiniog, ac na ddrygwch fy mhroffwydi.

23Cenwch i’r ARGLWYDD yr holl ddaear: mynegwch o ddydd i ddydd ei iachawdwriaeth ef.

24Adroddwch ei ogoniant ef ymhlith y cenhedloedd; a’i wyrthiau ymhlith yr holl bobloedd.

25Canys mawr yw yr ARGLWYDD, a chanmoladwy iawn: ofnadwy hefyd yw efe goruwch yr holl dduwiau.

26Oherwydd holl dduwiau y bobloedd ydynt eilunod; ond yr ARGLWYDD a wnaeth y nefoedd.

27Gogoniant a harddwch sydd ger ei fron ef: nerth a gorfoledd yn ei fangre ef.

28Moeswch i’r ARGLWYDD, chwi deuluoedd y bobloedd, moeswch i’r ARGLWYDD ogoniant a nerth.

29Moeswch i’r ARGLWYDD ogoniant ei enw: dygwch aberth, a deuwch ger ei fron ef; ymgrymwch i’r ARGLWYDD mewn prydferthwch sancteiddrwydd.

30Ofnwch rhagddo ef yr holl ddaear: y byd hefyd a sicrheir, fel na syflo.

31Ymlawenyched y nefoedd, ac ymhyfryded y ddaear; a dywedant ymhlith y cenhedloedd, Yr ARGLWYDD sydd yn teyrnasu.

32Rhued y môr a’i gyflawnder; llawenhaed y maes, a’r hyn oll y sydd ynddo.

33Yna prennau y coed a ganant o flaen yr ARGLWYDD, am ei fod yn dyfod i farnu y ddaear.

34Clodforwch yr ARGLWYDD; canys da yw: oherwydd ei drugaredd sydd yn dragywydd.

35A dywedwch, Achub ni, O DDUW ein hiachawdwriaeth, casgl ni hefyd, a gwared ni oddi wrth y cenhedloedd, i foliannu dy enw sanctaidd di, ac i ymogoneddu yn dy foliant.

36Bendigedig fyddo ARGLWYDD DDUW Israel, o dragwyddoldeb hyd dragwyddoldeb. A dywedodd yr holl bobl, Amen, gan foliannu yr ARGLWYDD.

37Ac efe a adawodd yno, o flaen arch cyfamod yr ARGLWYDD, Asaff a’i frodyr, i weini gerbron yr arch yn wastadol, gwaith dydd yn ei ddydd:

38Ac Obed-edom a’u brodyr, wyth a thrigain; Obed-edom hefyd mab Jeduthun, a Hosa, i fod yn borthorion:

39Sadoc yr offeiriad, a’i frodyr yr offeiriaid, o flaen tabernacl yr ARGLWYDD, yn yr uchelfa oedd yn Gibeon,

40I offrymu poethoffrymau i’r ARGLWYDD ar allor y poethoffrwm yn wastadol fore a hwyr, yn ôl yr hyn oll sydd ysgrifenedig yng nghyfraith yr ARGLWYDD, yr hon a orchmynnodd efe i Israel:

41A chyda hwynt Heman, a Jedwthwn, a’r etholedigion eraill, y rhai a hysbysasid wrth eu henwau, i foliannu yr ARGLWYDD, am fod ei drugaredd ef yn dragywydd:

42A chyda hwynt Heman, a Jedwthwn, yn lleisio ag utgyrn, ac â symbalau i’r cerddorion, ac offer cerdd DUW: a meibion Jedwthwn oedd wrth y porth.

43A’r holl bobl a aethant bob un i’w dŷ ei hun: a Dafydd a ddychwelodd i fendigo ei dŷ yntau.