Tobit 14 - William Morgan Bible with Apocrypha, 1959 Edition

PENNOD 14

1A Thobit a ddiweddodd ei gyffes.

2Ac yr oedd efe namyn dwy trigain o flynyddoedd pan gollodd ei olwg; ac yn ôl wyth mlynedd y cafodd ef eilwaith. Ac efe a wnaeth elusennau; ac efe a gynyddodd yn ofn yr Arglwydd Dduw ac yn ei foliant ef.

3Ac wedi ei fyned yn hen iawn, efe a alwodd ei fab, a chwe mab ei fab, ac a ddywedodd wrtho, Wele, fy mab, cymer dy blant; wele, mi a heneiddiais, ac ar ymado a’r byd hwn yr ydwyf.

4Dos i Media, fy mab: o achos yr ydwyf yn credu pob peth a’r a ddywedodd Jonas y proffwyd ynghylch Ninefe; y distrywir hi, ac y bydd heddwch yn nhir Media yn hytrach dros amser, ac y gwasgerir ein brodyr ni ar hyd y gwledydd, allan o’r tir da, ac y diffeithir Jerwsalem; a theml yr Arglwydd, yr hon sydd ynddi, a ddiffeithir dros amser;

5A thrachefn y trugarha Duw wrthynt, ac a’u dychwel hwynt i’r wlad: yno yr adeiladant y deml, nid o fath y gyntaf, oni chyflawner amser yr oes honno: ac yn ôl hynny y dychwelant o bob man o’u caethiwed, ac a adeiladant Jerwsalem yn anrhydeddus, a thŷ Dduw a adeiledir ynddi ag adeilad gogoneddus, yn holl oesoedd y byd, modd y dywedodd y proffwydi amdani.

6A’r holl genhedloedd a wir ddychwelant i ofni’r Arglwydd Dduw, ac a gladdant eu delwau.

7Yna y bendithia’r holl genhedloedd yr Arglwydd: a’i bobl ef a gyffesant Dduw, a’r Arglwydd a ddyrchaif ei bobl; a phawb a lawenychant a’r a garant yr Arglwydd Dduw mewn gwirionedd a chyfiawnder, gan wneuthur trugaredd â’n brodyr ni.

8Ac yn awr, fy mab, dos ymaith o Ninefe; oblegid diamau y daw y pethau a ddywedodd y proffwyd Jonas i ben.

9Eithr cadw di’r ddeddf a’r gorchmynion, a bydd elusengar a chyfiawn, fel y byddo rhwydd rhagot.

10Cladd fi yn weddaidd, a’th fam gyda mi; ac nac arhoswch mwy haeach yn Ninefe. Cofia, fy mab, beth a wnaeth Aman i Achiacarus, yr hwn a’i magodd ef, y modd yr arweiniodd efe ef o’r goleuni i’r tywyllwch, ac fel y gobrwyodd efe ef drachefn: ac eto Achiacarus a ddihangodd; eithr efe a gafodd ei haeddedigaeth, ac a ddisgynnodd i’r tywyllwch. Manasses a wnaeth elusen, ac a ddihangodd o fagi yr angau a osodasent iddo: eithr Aman a syrthiodd i’r fagl, a darfu amdano.

11Ac yr awron, fy mhlentyn, ystyria beth a wna elusendod, a’r modd y gwared cyfiawnder. A phan ddywedodd efe’r pethau hyn, ei enaid ef a ballodd yn y gwely; ac yr oedd efe yn gant a namyn dwy trigain mlwydd o oed. Ac efe a’i claddodd ef yn anrhydeddus.

12A phan fu farw Anna ei fam ef, efe a’i claddodd hi gyda’i dad. Ac aeth Tobeias, efe a’i wraig, a’i blant, i Ecbatane, at Raguel ei chwegrwn.

13Ac efe a heneiddiodd mewn urddas, ac a gladdodd dad a mam ei wraig yn anrhydeddus, ac a berchenogodd eu da hwynt, gyda da Tobit ei dad:

14Ac a fu farw yn Ecbatane yng ngwlad Media, pan oedd gant a saith ar hugain o flwyddau o oed.

15A chyn ei farw, efe a glybu ddinistrio Ninefe, yr hon a ddug Nabuchodonosor ac Assuerus i gaethiwed: felly efe a lawenychodd cyn ei farw am Ninefe.