Ліст да Гебраяў Раздзел 4 - Кн?г? Святога П?сання - Б?бл?я - Б?бл?я — пераклад Чарня?скага (выданне 2017 года)（BelBC17）

1 2Кар. 6:1; Гал. 5:4 Будзем высцерагацца тады таго, каб, калі яшчэ трывае абяцанне ўвайсці ў Яго супачынак, не аказаўся хто з вас спазніўшымся.

2 Рым. 10:8; Геб. 12:15; 1Пёт. 1:12; Адкр. 14:6 Бо і нам абвешчана добрая вестка, таксама як і тым, але не дало карысці ім чутае слова, бо не спалучана было яно з вераю тых, якія чулі.

3 Пс. 95:11 А мы, якія паверылі, уваходзім у супачынак, бо Ён сказаў: «Як пакляўся Я ў гневе Маім: не ўвойдуць яны ў супачынак Мой», хоць справы Яго былі скончаны ад заснавання свету.

4 Род. 2:2 Бо Ён сказаў у нейкім месцы пра сёмы дзень так: «І супачыў Бог у сёмы дзень ад усіх спраў Сваіх».

5 Пс. 95:11 І вось яшчэ, зноў: «Не ўвойдуць яны ў супачынак Мой».

6Дык вось застаецца, што ўвойдуць у яго некаторыя, а тыя, якім была раней абвешчана добрая вестка, не ўвайшлі з прычыны непаслухмянасці.

7 Пс. 95:7, 8 Ды зноў вызначае Ён нейкі дзень, «сёння», кажучы праз Давіда па некаторым часе, як і перад гэтым было сказана: «Сёння, калі пачуеце голас Яго, не рабіце цвёрдымі сэрцаў вашых».

8 Паўт. Зак. 31:7; Еш. 22:4 Калі б Ісус увёў іх у супачынак, дык не было б сказана пра іншае пасля гэтага дня.

9 2Тэс. 1:7; Адкр. 7:14 Дык пакідаецца святкаванне шабату для народа Божага.

10 Род. 2:2; Адкр. 14:13 Бо хто ўвайшоў у супачынак Яго, таксама супачне ад працы сваёй, як і Бог ад Сваёй.

11 1Кар. 10:11; 2Пёт. 1:10 Дык будзем старацца ўвайсці ў супачынак гэты, каб хто-небудзь не трапіў у той самы прыклад непаслухмянасці.

12 Ян. 12:48; 1Кар. 14:24; 2Кар. 10:4; Эф. 6:17; 1Пёт. 1:23; Адкр. 1:16 Бо жывое слова Божае і дзейснае, і вастрэйшае ад усякага меча двусечнага, і пранікае ажно да раздзялення душы і духа, суставаў і мозга касцей, і судзіць думкі і намеры сэрца.

13І няма тварэння, схаванага ад Яго, усё вачам Яго аголена і адкрыта, і мы перад Ім адкажам.

14Маючы, вось, Першасвятара вялікага, Які прайшоў нябёсы, Ісуса, Сына Божага, будзем трымацца вызнання.

15 Лк. 4:13; 2Кар. 5:21 Бо мы маем не такога першасвятара, які б не мог нам спачуваць у нашых немачах, але падобным чынам спакушанага ва ўсім, апроч граху.

16 Рым. 3:25; Эф. 2:18 Хадзем жа тады з даверам да пасада ласкі, каб атрымаць міласэрнасць і знайсці ласку на спрыяльную дапамогу.