Эклезіясціка (Мудрасць Ісуса, сына Сіраха) 27 - Кн?г? Святога П?сання - Б?бл?я - Б?бл?я — пераклад Чарня?скага (выданне 2017 года)（BelBC17）

1Многія дапускаюцца граху дзеля прыбытку; і той, што стараецца разбагацець, адварочвае сваё вока.

2Як між змацаваных камянёў убіваецца слуп, так і між продажам і купляй улазіць грэх.

3[Калі не будзеш трымаць сябе ў страху Госпадавым, то адразу ж і хутка разваліцца твой дом.]

4Як пры трасенні рэшата застаюцца парушынкі, так застаецца бруд чалавека пры разважанні яго.

5Гліняныя пасудзіны выпрабоўвае печ, і выпрабаванне справядлівых людзей – у бядзе.

6Як догляд за дрэвам выяўляецца ў яго плодзе, так разумнасць сэрца чалавечага – у слове.

7Не хвалі чалавека перад размовай: яна бо ёсць выпрабаванне людзей.

8Калі будзеш шукаць справядлівасць, знойдзеш яе, ды адзенешся ёю, як шатамі славы, і зжывешся з ёю,

9і яна захавае цябе павек, ды ў дзень прызнання знойдзеш апору.

10Птушкі злятаюцца з падобнымі да сябе, і праўда вернецца да тых, хто яе здзяйсняе.

11Леў заўсёды цікуе на здабычу, так грахі на тых, якія дапускаюцца злачынстваў.

12Размова богабаязнага заўсёды прабывае ў мудрасці; неразумны ж змяняецца, як месяц.

13Сярод неразумных скарачай час, а пасярод мудрых – падаўжай.

14Размова неразумных – абрыдная, і смех іх – у грэшных прыемнасцях.

15Языкатасць з частымі прысягамі – падыме дыбам валасы на галаве, і звадка іх – хоць затыкай вушы.

16Праліццё крыві – вынік звадкі пыхліўцаў, і цяжка слухаць іх праклёны.

17Хто раскрывае тайны – траціць давер сябра, ды не знойдзе сябра па душы сваёй:

18любі сябра ды будзь яму верны,

19бо калі адкрыеш тайны яго, не ганіся болей за ім.

20Як бо чалавек, што страціў таго, хто памёр, так і ты, што страціў сяброўства блізкага свайго;

21і як хто выпусціў птушку з рукі сваёй, так ты адпіхнуў блізкага свайго і ўжо не вернеш яго.

22Не бяжы за ім, бо ён далёка; уцёк бо ён, як сарна з сеткі, бо скалечана яго душа,

23болей не зможаш яго затрымаць. Гэта пагаджэнне з праклятым,

24 Высл. 6:13 адкрыць жа тайны сябра – гэта знішчэнне надзеі.

25Хто міргае вокам – задумвае ліха; хто ведае яго, адступіцца ад яго.

26Перад вачамі тваімі ён асалодзіць свае вусны і будзе дзівіцца на твае словы; але ў рэшце рэшт перакруціць свае вусны і па словах тваіх зробіць закід.

27Многа што я ненавіджу, і не параўноўваю з ім, і Госпад зневавідзіць яго.

28Хто кідае камень угору, упадзе ён яму на галаву; і балючы ўдар падступнага раздзеліць раны.

29 Пс. 7:16; Высл. 26:27; Экл. 10:8 Той, хто капае дол, сам у яго ўваліцца, і хто прыгатаваў камень блізкаму, сам ударыцца аб яго, і хто ставіць пастку іншаму, сам у яе трапіць.

30Хто дае нядобрую параду, на таго абернецца яна, і не пазнае, адкуль прыйдзе на яго.

31Ганьба ды знявага – пыхліўцу, і помста, як леў, будзе цікаваць на яго.

32У сетку трапяць тыя, якія цешацца з падзення справядлівых, боль жа паразіць іх перш, чым памруць.

33Гнеў і абурэнне – абодва абрыдныя, і грэшнік з’яўляецца ўдзельнікам іх.