Эклезіясціка (Мудрасць Ісуса, сына Сіраха) 21 - Кн?г? Святога П?сання - Б?бл?я - Б?бл?я — пераклад Чарня?скага (выданне 2017 года)（BelBC17）

1Сыне, зграшыў ты? Не рабі гэтага больш, але і за папярэднія грахі прасі даравання, каб былі табе адпушчаны!

2Бяжы ад граху, як ад гадзіны, і калі падыдзеш да яго, ён укусіць цябе.

3Зубы яго – зубы льва, што забіваюць душы людскія.

4Кожная правіннасць – што меч двухбаковавостры: ад удару яго няма вылячэння.

5Нахабства і крыўды спустошаць маёмасць, і спустошыцца вельмі багаты дом дзеля пыхлівасці; так багацце пыхліўца будзе спустошана.

6Просьба з вуснаў убогага дойдзе аж да вушэй Бога, і суд Яго мігам прыйдзе да яго.

7Хто ненавідзіць дакаранне, ідзе следам грэшніка; а хто баіцца Бога – зверне дакаранне да сэрца свайго.

8Той, хто валодае языком нахабным, вядомы паўсюль, а разумны пазнае яго ў падзенні.

9Хто ставіць дом свой за чужыя грошы, падобны да таго, хто збірае камяні свае ўзімку.

10Зборышча грэшнікаў – куча пакулля, ды іх супольны канец – полымя агню.

11 Мц. 7:13 Дарога грэшнікаў выкладзена камянямі, але ў канцы яе – бездань пякельная.

12Хто пільнуе закон, будзе валодаць сваім розумам;

13завяршэнне страху Божага – мудрасць і розум.

14Не будзе навучаны той, хто не мае мудрасці;

15а ёсць хітрасць, багатая злом, і няма розуму, дзе ёсць раздражнёнасць.

16Веды мудрага разальюцца, як паводка, і парада яго, як жывая крыніца, трывае.

17Сэрца неразумнага, як пабітая пасуда, якая не ўтрымае ніякай разумнасці.

18Калі разумны чалавек пачуе мудрае слова, пахваліць яго і дакіне сваё да яго; а калі пачуе легкадумны, не спадабаецца яно яму, і ён кіне яго за свае плечы.

19Апавяданне неразумнага, як цяжар у дарозе, але ў вуснах разумнага знойдзецца ласка.

20Вусны мудрага будуць шукаць на сходзе, і яго словы будуць абдумваць у сэрцах сваіх.

21Як раскінуты дом – так мудрасць неразумнага; і веды неразумнага – невыказныя словы.

22Навука для неразумнага – гэта путы на ногі, і як быццам наручнікі на правай руцэ.

23Неразумны ў смеху падымае свой голас; а чалавек разумны ледзь ціха ўсміхнецца.

24Навука для разумнага быццам залатая аздоба і быццам бранзалет на правай руцэ.

25Нага неразумнага спяшаецца ў дом блізкага, але чалавек вопытны саромеецца перад людзьмі.

26Неразумны праз акно загляне ў дом, а чалавек выхаваны будзе стаяць навонкі.

27Падслухоўваць пад дзвярамі – гэта невыхаванасць чалавека, і для чалавека разумнага – вялікая ганьба.

28Вусны неразумных раскажуць глупствы, словы ж мудрых будуць адважаны па вазе.

29У вуснах неразумных – іх сэрцы, а ў сэрцы мудрых – іх вусны.

30Калі бязбожны праклінае праціўніка, праклінае ён сваю душу.

31Пляткар апаганіць сваю душу, і ўсім будзе ненавісны; і той, хто з ім застанецца, будзе ненавісны, а маўклівы і разумны будзе ў пашане.