Ліст да Галатаў Раздзел 3 - Кн?г? Святога П?сання - Б?бл?я - Б?бл?я — пераклад Чарня?скага (выданне 2017 года)（BelBC17）

1 Лк. 24:25 О неразумныя галаты! Хто зачараваў вас, каб вы не пакараліся праўдзе, вас, перад вачамі якіх апісаны быў Ісус Хрыстос, як бы між вамі укрыжаваны?

2 Рым. 10:16; Эф. 1:13 Гэта адно хачу ад вас даведацца: ці праз учынкі закону атрымалі вы Духа, ці праз слуханне веры?

3Няўжо вы такія неразумныя, што Духам пачалі, а цяпер целам завяршаеце?

4 Геб. 10:35 Столькі вы нацярпеліся, і безвынікова? Дый калі б безвынікова!

5 Дзеі 10:44 Той, Хто вам дае Духа і робіць цуды ў вас, праз учынкі закону ці ад слухання веры?

6 Род. 15:6; Як. 2:23 Як Абрагам паверыў Богу, і гэта залічана яму за справядлівасць,

7 Ян. 8:39 дык ведайце, што тыя, хто з веры, ёсць сыны Абрагама.

8 Род. 12:3 Таму прадбачыла Пісанне, што будзе Бог апраўдваць народы з веры, і прадвесціла Абрагаму: «У табе будуць дабраславёны ўсе народы».

9 Рым. 4:16 Дык дабраславёны будуць з верным Абрагамам усе, хто з веры.

10 Паўт. Зак. 27:26 Бо тыя, што абапіраюцца на ўчынкі закону, знаходзяцца пад праклёнам. Бо напісана: «Пракляты ўсякі, хто не трывае ва ўсім, што напісана ў кнізе закону, каб рабіць гэта».

11 Абак. 2:4; Лк. 18:14 А калі ж законам ніхто не апраўдваецца перад Богам, ясна, што справядлівы з веры жыць будзе.

12 Святар. 18:5; Рым. 4:4 Закон жа не з веры, але хто будзе спаўняць гэта, той жыць будзе ў гэтым.

13 Паўт. Зак. 21:23 Хрыстос адкупіў нас ад праклёну закону, стаўшыся за нас пракляццем, як напісана: «Пракляты кожны, хто вісіць на дрэве»,

14 Лк. 2:32 каб дабраславенне Абрагама праз Хрыста Ісуса перайшло і на паганаў, каб абяцанне Духа атрымалі мы праз веру.

15 Геб. 9:17 Браты, як чалавек кажу, што нават чалавекам зацверджанага запавету ніхто не адкідае або не дадае.

16 Род. 12:7; Рым. 4:16; 1Кар. 12:12 Вось жа, Абрагаму выказаны былі абяцанні і семю яго. Не сказана: «І семям», быццам многім, але як аднаму: «І семю твайму», якім ёсць Хрыстос.

17 Вых. 12:40; Дзеі 7:6; Рым. 4:13 Гэта, вось, кажу: запавету аб Хрысце, Богам раней зацверджанага, закон, які з’явіўся праз чатырыста трыццаць гадоў, не адкідае, каб знішчыць абяцанне.

18 Рым. 4:13 Бо калі спадчына з закону, то ўжо не з абяцання. Абрагама ж надарыў Бог праз абяцанне.

19 Ян. 15:22 Нашто тады закон? Ён дзеля праступкаў устаноўлены да часу, пакуль не прыйдзе семя, якому дадзена абяцанне; перададзены праз анёлаў рукою пасярэдніка.

20 Паўт. Зак. 6:4; Рым. 3:30 Пасярэднік пры адным не бывае, а Бог адзін.

21 Рым. 8:2 Ці ж закон працівіцца абяцанням Божым? Ніякім чынам. Калі б дадзены быў закон, які мог бы ажыўляць, то, сапраўды, з закону вынікала б справядлівасць.

22 Рым. 3:9 Але Пісанне замкнула ўсё пад грахом, каб абяцанне з веры ў Ісуса Хрыста было дадзена веруючым.

23Перш чым прыйшла вера, былі мы замкнутымі пад аховай закону, веры, якая павінна была быць нам аб’яўлена.

24 Дзеі 13:39; Рым. 10:4 Таму закон быў нашым настаўнікам у Хрысце, каб з веры былі мы апраўданы.

25А калі прыйшла да нас вера, мы ўжо не пад настаўнікам.

26Бо ўсе вы ёсць сыны Божыя праз веру ў Хрыста Ісуса.

27 Мц. 28:19; Рым. 6:3 Бо вы, тыя, што ў Хрыста ахрысціліся, у Хрыста апрануліся.

28Няма ўжо юдэя або грэка, няма ўжо нявольніка або вольнага, няма ўжо мужчынскага ані жаночага: бо ўсе вы сталіся адно ў Хрысце Ісусе.

29 Рым. 4:11; Эф. 3:6; Геб. 9:15 Калі ж вы Хрыстовы, дык вы – семя Абрагама, спадкаемцы паводле абяцання.