1 Род. 2:7; Экл. 3:20 Стварыў Бог чалавека з зямлі, і падобным да Сябе ўчыніў Ён яго;
2 Род. 1:28 ды зноў вярнуў яго на зямлю, і па Сабе надзяліў яго моцаю.
3 Род. 1:27 Вызначыў яму час і лік дзён, ды даў яму ўладу над тымі, што на зямлі.
4 Род. 9:2 Палажыў перад ім страх усяму жывому, каб валадарыў ён над звярамі і птушкамі.
5Даў ім вольныя розум, і язык, і вочы, і вушы, ды даў ім сэрца да развагі і напоўніў іх здольнасцю розуму.
6 Род. 2:17 Даў ім веды духу, сэрца іх надзяліў разуменнем і паказаў ім, што добрае і што благое.
7Уклаў у сэрцы іх страх перад Сабой, аб’яўляючы ім веліч твораў Сваіх,
8і паказаў ім славу ў цудоўных творах Сваіх, каб славілі імя Яго святое і распавядалі пра веліч твораў Яго.
9Дадаў ім ведаў ды даў ім у спадчыну закон жыцця.
10Вечнае прымірэнне заключыў з імі ды аб’явіў ім справядлівасць і Свае законы.
11 Паўт. Зак. 4:11, 12 І веліч высокасці Яго ўбачыла вока іх, ды годнасць голасу Яго пачулі іх вушы, і Ён сказаў ім: «Сцеражыцеся ўсякае ліхоты».
12Ды загадаў ім кожнаму, што датычыць блізкага яго.
13Перад Ім заўсёды шляхі іх: не скрытыя яны перад Яго вачамі.
14Кожнаму народу вызначыў Ён правадыра,
15і Ізраэль стаў удзелам Бога.
16І ўсе стварэнні іх – як сонца перад абліччам Яго, і вочы Яго заўсёды на іх шляхах.
17Не скрытыя іх злачынствы, ды ўсе іх грахі – на вачах Божых.
18Міласціна чалавека ў Яго, як пячаць, а дабрадзейнасць чалавека зберажэ, як зрэнку вока.
19І потым Ён устане і аддасць ім, і адплату верне кожнаму на галаву іх.
20Тым, што пакутуюць, даў дарогу вяртання, ды ўмацаваў тых, якім не хапае цярплівасці, і прызначыў ім долю праўды.
21Навярніся да Госпада і пакінь свае грахі;
22маліся перад абліччам Госпада, і Ён зменшыць згаршэнні.
23Вярніся да Узвышняга і адвярніся ад сваёй несправядлівасці, і мей праступак у вялікай нянавісці.
24 Пс. 6:6 І пазнай справядлівасць і законы Бога, ды стой на баку волі і мальбы да Узвышняга Бога.
25Хто ў пекле будзе хваліць Узвышняга замест тых, хто жыве і праслаўляе Бога?
26Не трывай у граху бязбожных; вызнавай перад смерцю: ад памерлага, як ад таго, хто не існуе, няма пахвалы.
27Хвалі жывучы, жывы і здаровы, хвалі Госпада, ды хвалі Бога і будзеш цешыцца з Яго літасцівасці.
28О, якая вялікая міласэрнасць Госпада і прабачэнне Яго тым, што навяртаюцца да Яго!
29Бо не ўсё можа быць у людзях, бо не ёсць несмяротны сын чалавечы.
30Што яснейшае за сонца? І яно знікне. Або што горшае за тое, што думае цела і кроў? І яно будзе пакарана.
31 Род. 18:27; Сірах. 10:9 Ён сочыць за магуццем высокіх нябёсаў, і ўсе людзі – зямля і парахно.
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.
