Ліст да Галатаў Раздзел 4 - Кн?г? Святога П?сання - Б?бл?я - Б?бл?я — пераклад Чарня?скага (выданне 2017 года)（BelBC17）

1Кажу ж вам: пакуль спадкаемец дзіця, ён нічым не адрозніваецца ад нявольніка, хоць ён і гаспадар над усім,

2але знаходзіцца да вызначанага часу пад апекунамі і аканомамі.

3 Гал. 4:9; Клс. 2:20; Геб. 5:12 Так і мы, пакуль мы былі дзецьмі, былі паняволены стыхіямі свету.

4А калі прыйшла поўня часу, паслаў Бог Свайго Сына, народжанага жанчынай, стаўшага пад закон,

5 Мц. 20:28; Ян. 1:12 каб адкупіў тых, якія былі пад законам, каб і мы атрымалі ўсынаўленне.

6 Мк. 14:36; Рым. 5:5 А дзеля таго, што вы – сыны, паслаў Бог Духа Сына Свайго ў сэрцы вашы, Які кліча: «Абба, Ойча!»

7 1Пёт. 1:4; Рым. 8:16; Эф. 1:14 Так што ты ўжо не нявольнік, але сын; а калі сын, дык і спадкаемец Божы праз Хрыста.

8Але тады, калі не ведалі вы Бога, служылі тым, якія па сутнасці не ёсць багамі.

9 1Кар. 8:3; Клс. 2:20; Геб. 7:18 Цяпер жа, калі вы ўжо пазналі Бога і самі пазнаныя Богам, чаго вяртаецеся да бяссільных і бязродных стыхій, якім зноў хочаце служыць?

10 Рым. 14:5; Клс. 2:16 Вы глядзіце на дні, месяцы, часы і гады!

11 2Кар. 11:3; 1Тэс. 3:5; 2Ян. 8 Баюся за вас, што, можа, надарма працаваў у вас.

12 2Кар. 2:5 Браты, прашу вас, будзьце такімі, як і я; бо і я стаўся такім, як вы. Нічым вы мяне не скрыўдзілі.

13 1Кар. 2:3 Вы ж ведаеце, як праз слабасць цела першы раз я дабравесціў вам,

14 Лк. 10:16 і вы не пагардзілі спакусай маёй у целе маім, і не адрынулі, але прынялі мяне як анёла Божага, як Хрыста Ісуса.

15Дзе ж тады тое шчасце ваша? Сведчу вам, што, калі б гэта было магчыма, дык, вочы сабе вырваўшы, аддалі б іх мне.

16Дык ці ворагам стаўся я вам за тое, што казаў вам праўду?

17 Рым. 10:2 Рупяцца яны пра вас не з дабра, але хочуць адарваць вас, каб аб іх вы рупіліся.

18Добра рупіцца аб добрым заўсёды, а не тады толькі, калі я знаходжуся паміж вас;

19дзеткі мае, зноў вас нараджаю ў муках, пакуль уфармуецца ў вас Хрыстос.

20 1Кар. 4:21; 2Кар. 13:1 Хацеў бы я быць у вас цяпер ды змяніць голас мой, бо сам я ў неўразуменні аб вас.

21 Рым. 3:19 Скажыце мне тыя, што хочаце жыць пад законам: ці закону вы не чулі?

22 Род. 16:15; 21:2 Напісана, што Абрагам меў двух сыноў: аднаго з нявольніцы, другога з вольнай.

23 Ян. 1:13 Але той, што з нявольніцы, паводле цела нарадзіўся, а той, што з вольнай, – праз абяцанне.

24 Дзеі 7:38; Рым. 8:15; Геб. 8:6 Гэта як алегорыя сказана, абазначае гэта два запаветы: адзін – на гары Сінай, што на няволю родзіць, гэта Агар.

25Бо гэтая Агар – гара Сінай у Арабіі, адпавядае цяперашняму Ерузаліму і зняволена з сынамі сваімі.

26 Плп. 3:20; Геб. 11:10; Адкр. 3:12 Той жа Ерузалім, што ўгары, вольны, і ёсць маці ўсім нам.

27 Іс. 54:1 Напісана бо: «Узвесяліся, няплодная, якая не нараджаеш, усклікай і крычы, якая не пакутуеш родамі, бо ў пакінутай больш дзяцей, чым у той, якая мае мужа».

28 Дзеі 3:25; Рым. 9:7 Мы ж, браты, паводле Ізаака дзеці абяцання.

29 Род. 21:9 Але як і тады той, што паводле цела нарадзіўся, пераследаваў таго, які паводле духа, так і цяпер.

30 Род. 21:10; Ян. 8:35 А што кажа Пісанне? «Выгані нявольніцу і яе сына, бо не будзе спадкаемцам сын нявольніцы разам з сынам вольнай».

31 Рым. 6:14 Дык вось, браты, мы дзеці не нявольніцы, але вольнай.