Евангелле паводле Мацвея Раздзел 18 - Кн?г? Святога П?сання - Б?бл?я - Б?бл?я — пераклад Чарня?скага (выданне 2017 года)（BelBC17）

1 Мк. 9:33; Лк. 9:46 У той час падышлі вучні да Ісуса, кажучы: «Каго Ты лічыш большым у Валадарстве Нябесным?»

2 Мк. 9:36; Лк. 18:14 І, паклікаўшы дзіця, Ён паставіў яго пасярод іх

3 Мк. 10:15; Лк. 18:16 і сказаў: «Сапраўды кажу вам: калі не навернецеся і не станеце як дзеці, не ўвойдзеце ў Валадарства Нябеснае.

4 Мк. 10:14; 1Кар. 14:20; 1Пёт. 5:6 Дык вось, хто ўпакорыцца, як гэта дзіця, той большы ў Валадарстве Нябесным.

5 Лк. 9:48 І хто прыме адно такое дзіця ў імя Маё, той Мяне прыме.

6 Мк. 9:42; Лк. 17:2 А хто згоршыць аднаго з малых гэтых, што ў Мяне вераць, лепш было б яму, каб павесілі жоран млынавы на шыю яго і ўтапілі ў глыбіні марской.

7 Лк. 17:1; 1Кар. 11:19; 1Цім. 4:1 Гора свету ад згаршэнняў. Бо мусяць прыйсці згаршэнні, аднак гора чалавеку, праз якога згаршэнне прыходзіць.

8 Мк. 9:43 Дык калі рука твая або нага твая горшыць цябе, адрэж яе ды кінь ад сябе. Лепш табе калекаю ці кульгавым увайсці ў жыццё, чым, маючы дзве рукі або дзве нагі, быць укінутым у агонь вечны.

9І, калі вока тваё горшыць цябе, вырві яго ды кінь ад сябе. Лепей табе аднавокім увайсці ў жыццё, чым, маючы два вокі, быць укінутым у агонь пякельны.

10 Лк. 1:19 Глядзіце, не пагарджайце ні адным з малых гэтых. Бо кажу вам, што анёлы іх у небе бачаць заўсёды аблічча Айца Майго, Які ёсць у небе.

11Бо Сын Чалавечы прыйшоў, каб уратаваць загінуўшае.

12 Лк. 15:4 Як вам здаецца? Калі хто мае сто авечак і адна з іх згубіцца, ці ж не пакідае ён у гарах дзевяноста дзевяць і ці не ідзе шукаць тую, што заблукала?

13І, калі ўдаецца яму яе адшукаць, сапраўды кажу вам, што з яе будзе мець больш радасці, чым з дзевяноста дзевяці, якія не заблукалі.

14Так няма волі Айца вашага, Які ёсць у небе, каб загінуў адзін з малых гэтых.

15 Лк. 17:3; Як. 5:19; Гал. 6:1; 2Тэс. 3:15 І, калі зграшыць супраць цябе брат твой, ідзі і дакары яго між табою і ім адным. І, калі ён паслухае цябе, здабудзеш брата твайго.

16 Паўт. Зак. 19:15 А калі не паслухае, вазьмі з сабой яшчэ аднаго або двух, каб на доказе двух або трох сведкаў стаяла кожнае слова.

17А калі б і іх не паслухаў, скажы царкве. А калі б і царквы не паслухаў, хай будзе табе як паганін і мытнік.

18 Ян. 20:22; 1Кар. 5:4 Сапраўды кажу вам: што звяжаце на зямлі, будзе звязана і на небе, і што развяжаце на зямлі, будзе развязана і ў небе.

19Таксама кажу вам: калі двое з вас пагодзяцца на зямлі аб якой-колечы рэчы, чаго б яны ні папрасілі, будзе ім ад Айца Майго, Які ёсць у небе.

20 Дзеі 20:7; 1Кар. 14:24 Бо дзе ў імя Маё збяруцца двое або трое, там і Я пасярод іх».

21 Лк. 17:4 Тады Пётра, падышоўшы, сказаў Яму: «Госпадзе, колькі разоў маю дараваць брату майму, калі будзе грашыць супраць мяне? Ці да сямі разоў?»

22 Род. 4:24; Мк. 11:25; Эф. 4:32; Клс. 3:13 Кажа яму Ісус: «Не кажу табе да сямі разоў, але да сямідзесяці па сем разоў.

23Дзеля таго падобнае Валадарства Нябеснае да чалавека-валадара, які хацеў разрахавацца з паслугачамі сваімі.

24І, калі стаў рахавацца, прывялі да яго аднаго, што быў яму вінаваты дзесяць тысяч талентаў.

25Паколькі не меў ён з чаго аддаць, загадаў гаспадар яго прадаць яго, жонку яго, дзяцей і ўсё, што меў, ды заплаціць.

26 Лк. 7:42 Але паслугач той, упаўшы, прасіў яго, кажучы: “Валадару, май цярплівасць да мяне, і я аддам табе ўсё”.

27 Эф. 1:7 І гаспадар паслугача таго, пашкадаваўшы, адпусціў яго і доўг яму дараваў.

28Але паслугач той, выйшаўшы, напаткаў аднаго з таварышаў сваіх, што быў яму вінаваты сто дынараў. І, схапіўшы яго, душыў, кажучы: “Аддай, што мне вінаваты”.

29І, упаўшы, таварыш той прасіў яго, кажучы: “Май цярплівасць да мяне, і аддам табе”.

30 Эф. 4:31 Але той не захацеў, а пайшоў і пасадзіў яго ў вязніцу, пакуль не аддасць яму доўгу.

31Бачачы, што робіцца, таварышы яго засмуціліся вельмі ды пайшлі і расказалі гаспадару свайму ўсё, што сталася.

32 Лк. 7:41 Тады пазваў яго гаспадар яго і гаворыць яму: “Паслугач нягодны, я ўвесь твой доўг дараваў табе, бо ты мяне прасіў.

33 Клс. 3:13 Ці ж не належала, каб і ты злітаваўся над таварышам сваім, як я злітаваўся над табой?”

34 Як. 2:13 І, угнеўлены, гаспадар яго выдаў яго катам, пакуль яму не аддасць усяго доўгу.

35 Мк. 11:26; Як. 2:13 Так і Айцец Мой, Які ў небе, зробіць вам, калі вы не даруеце кожны брату свайму правіны яго ў сэрцах вашых».