1 Ярэм. 20:14-18 Потым Ёў расчыніў вусны свае, і наракаў на дзень свой,
2і казаў ён:
3«Хай згіне дзень, у які я нарадзіўся, і ноч, у якую было сказана: “Пачаўся чалавек”.
4Хай дзень той пераменіцца ў цемру; хай не пытаецца пра яго Бог з вышыні, ды хай не будзе ён асветлены святлом.
5Хай зацемняць яго цемра і засень смерці, хай апануе яго змрок і хай агорнецца ён горыччу.
6Хай тую ноч падхопіць цёмная віхура, хай не дадасца яна сярод дзён года, хай не залічыцца сярод месяцаў.
7Хай тая ноч адасобіцца і не будзе годная хвалы;
8хай наракаюць на яе тыя, што наракаюць на дзень, што гатовыя абудзіць левіятана.
9Хай сцямнеюць зоркі яе світання; хай чакае святла, і не будзе, ды хай не пабачыць яна веек зараніцы,
10бо яна не зачыніла ўваходу ўлоння, якое насіла мяне, і не ўхіліла злога ад вачэй маіх.
11 Ёў 10:18 Чаму ж я не памёр ва ўлонні? выйшаўшы з чэрава, не згінуў адразу?
12Навошта быў прыняты каленямі? І навошта быў кормлены грудзьмі?
13Цяпер вось маўчаў бы я ў супакоі і адпачываў бы ўва сне сваім
14з царамі і ўладарамі зямлі, якія ствараюць сабе дамы магілы;
15або з князямі, якія маюць золата і напаўняюць срэбрам дамы свае.
16Або хай бы я не існаваў, бы патаемны выкідыш ці тыя, што, пачатыя, не ўбачылі святла.
17Там бязбожнікі больш не бунтуюцца, і там спачываюць змарнелыя сілай.
18Там былыя вязні ўсе разам без турбот не чуюць крыку наглядчыка.
19Там малы і вялікі, і слуга, вольны ад пана свайго.
20Навошта беднаму даецца святло і жыццё тым, што жывуць у горычы душы?
21 Адкр. 9:6 Яны чакаюць смерці, а яна не прыходзіць, і, шукаючы, здабываюць яе больш рупліва, чым скарбы,
22і радуюцца вельмі, і цешацца з магілы.
23[Навошта святло] чалавеку, дарога якога ўтоена і якога Бог акружыў цемраю?
24Уздыханні мае апярэджваюць хлеб мой, і быццам бурлівыя воды стагнанні мае.
25Бо страх, якога я баяўся, прыйшоў да мяне, і тое, перад чым я трымцеў, настала.
26Я не хаваўся, не маўчаў, не адпачываў, але прыйшло да мяне няшчасце».
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.
