Ліст да Рымлянаў Раздзел 4 - Кн?г? Святога П?сання - Б?бл?я - Б?бл?я — пераклад Чарня?скага (выданне 2017 года)（BelBC17）

1 Мц. 3:9; Лк. 3:8; Як. 2:21 Дык што, скажам, здабыў наш бацька Абрагам паводле цела?

2Бо калі Абрагам апраўданы з учынкаў, – мае славу, але не перад Богам.

3 Род. 15:6; 2Кар. 8:12; Гал. 3:6; Як. 2:23 Бо што кажа Пісанне? «Паверыў Абрагам Богу, і залічана Абрагаму за справядлівасць».

4 2Кар. 8:12 Вось жа, таму, хто працаваў, плата налічваецца не з ласкі, але з доўгу або павіннасці.

5 Гал. 2:16; Эф. 2:8 Таму, аднак, хто не працаваў, але верыць у Таго, Хто апраўдвае бязбожніка, яго вера залічваецца за справядлівасць.

6Так і Давід называе шчасным чалавека, якому Бог без заслугі залічвае справядлівасць:

7 Пс. 32:1, 2 «Шчасныя тыя, якім адпушчаны беззаконні ды якіх грахі закрыты.

8 Шчасны чалавек, якому Госпад не палічыць граху».

9Дык ці гэта шчаснасць датычыцца абрэзання, ці таксама і неабрэзання? Мы кажам: «Залічана Абрагаму вера за справядлівасць».

10Калі была залічана: ці калі быў абрэзаны, ці ў неабрэзанасці? Не пасля абразання, але ў неабрэзанасці;

11 Род. 17:10, 11; Лк. 19:9; Рым. 4:16 і ён атрымаў знак абразання, як пячатку справядлівасці праз веру, якую меў яшчэ ў неабрэзанасці, каб стаўся ён бацькам усіх тых, хто верыць у неабрэзанасці, каб і ім была залічана справядлівасць,

12 Рым. 4:18 і бацькам не толькі тых абрэзаных, што прынялі абразанне, але і тых, якія ідуць слядамі той веры бацькі нашага Абрагама, якая была ў ім у неабрэзанасці.

13 Род. 17:4-6; 22:17, 18 Бо не законам было дадзена Абрагаму і нашчадкам яго абяцанне, што ён стане спадкаемцам свету, але справядлівасцю веры.

14 Гал. 3:18 Бо калі спадкаемцы тыя, што з закону, дык вера пустая і абяцанне знішчыцца.

15Бо закон выклікае гнеў, а дзе няма закону, там няма і злачынства.

16 Рым. 3:24; Гал. 3:22 Таму – па веры, каб з ласкі, каб абяцанне было надзейным для кожнага нашчадка, не толькі для таго аднаго, хто з закону, але і для таго, хто з веры Абрагама, – ён жа бацька ўсіх нас, –

17 Род. 17:5 як напісана: «Устанавіў Я цябе бацькам многіх народаў», – перад Богам, Якому ён паверыў, як Таму, Які ажыўляе мёртвых і называе няіснае існым.

18 Род. 15:5 Ён насуперак надзеі паверыў надзеі стацца бацькам многіх народаў, як было сказана: «Такім будзе патомства тваё».

19 Род. 17:17; Геб. 11:11 І, непахісны ў веры, ён не звярнуў увагі, што цела яго ўжо амярцвела, бо было яму каля ста гадоў, і нутро Сары таксама амярцвела.

20І ў абяцанні Божым не засумняваўся ў бязвер’і, але ўмацаваўся вераю, аддаўшы славу Богу,

21 Лк. 1:37; Геб. 11:19 і быў упэўнены, што Ён мае моц і здзейсніць абяцанае.

22 Як. 2:23 Таму гэта залічана было яму за справядлівасць.

23 Рым. 15:4; 1Кар. 10:6 А гэта напісана не толькі дзеля яго аднаго, што залічана яму,

24 Дзеі 2:24 але і дзеля нас, бо будзе залічана і нам, веруючым у Таго, Хто ўваскрасіў з мёртвых Ісуса, Госпада нашага,

25 Іс. 53:4, 5; 1Кар. 15:17; 2Кар. 5:15; Гал. 2:20 Які быў выдадзены за грахі нашы і ўваскрос дзеля апраўдання нашага.