Кніга Ёва Раздзел 37 - Кн?г? Святога П?сання - Б?бл?я - Б?бл?я — пераклад Чарня?скага (выданне 2017 года)（BelBC17）

1Гэтага спалохалася маё сэрца, і зрушылася яно са свайго месца.

2Слухайце гук голасу Яго і грымоты, якія выходзяць з Яго вуснаў.

3Праз усе нябёсы Ён коціць яго, і бляск яго аж да краю зямлі.

4За ім прагрыміць гром, загучыць голасам велічы сваёй; і не затрымае яго, пакуль не будзе пачуты голас Яго.

5Будзе грымець дзівосна голасам Сваім Бог, Які чыніць вялікае і непазнавальнае.

6Ён загадвае снегу, каб сышоў на зямлю, і дажджам зімовым, і ліўню, каб яны ўзмацняліся.

7Ён кладзе пячатку на руку ўсіх людзей, каб кожны ведаў справы свае.

8Увойдзе звер у логавішча і будзе жыць у пячоры сваёй.

9З поўдня прыйдзе навальніца, а з поўначы — холад.

10З подыхам Божым з’яўляецца лёд, і паверхня вады сціскаецца.

11Маланка вылятае з хмары, і хмары распускаюць святло сваё;

12яны асвятляюць усё наўкола, куды б ні накіравала іх воля Стырнавога, да ўсяго, пра што б ні загадваў Ён ім на абліччы зямнога свету,

13ці то на пакаранне зямлі сваёй, ці то з міласэрнасці Ён загадвае, каб яны з’явіліся.

14Выслухай гэта, Ёве, і ўстань і паразважай пра Божыя цуды.

15Ці ты ведаеш, калі загадаў Бог, каб хмары Яго заяснелі святлом?

16Ці зведаў ты вялікія шляхі хмар і пра цуды Таго, Хто ў мудрасці дасканалы?

17Ці не цёплае тваё адзенне, калі зямля супачыла ад паўднёвага ветру?

18Ты, можа, з Ім расцягнуў нябёсы, надзвычай цвёрдыя, быццам вылітыя з медзі?

19Навучы нас, што маем сказаць Яму? Мы ў гэтай цемры не можам выбраць слоў.

20Хто раскажа Яму, што я гавару? А калі б і сказаў, чалавек будзе паглынуты.

21А цяпер яны не бачаць святла: паветра закрыта хмарамі, але пройдзе вецер і разгоніць іх.

22З поўначы прыходзіць залатое надвор’е, а вакол Бога — велічнасць страшлівая.

23Спасцігнуць Усемагутнага мы не можам: Ён магутны ў сіле; і ўсё ж такі і суд, і вялікую справядлівасць не прыціскае.

24Дзеля таго хай шануюць Яго людзі, бо не паглядзіць Ён на ўсіх тых, што здаюцца сабе мудрымі сэрцам».