1Зручных выпадкаў шукае той, хто жадае пазбавіцца сябра; раздражняе яго ўсякая парада.
2Бязглузды не адчувае асалоду ад разважлівасці — а толькі ад паказу ўласнага розуму.
3Калі прыйдзе бязбожнік — прыйдзе і пагарда, а з ганьбай — знявага.
4Словы з вуснаў чалавека — глыбокая вада, а крыніца мудрасці — багатая плынь.
5 Высл. 24:23 Нядобра прымаць чалавека бязбожнага, каб пахіснуць справядлівага ў законнасці яго.
6Вусны бязглуздага змешваюцца са сваркамі, а рот яго выклікае пабоі.
7Рот бязглуздага — яго пагібель, а вусны яго — пастка для душы яго.
8Словы плеткара — быццам салодкія, і самі даходзяць да глыбіні чэрава.
9Той, хто ў працы сваёй млявы і нядбайны, той — брат знішчыцеля.
10Наймацнейшая цытадэль — імя Госпада; да яе спяшаецца справядлівы, і там ён узвысіцца.
11 Высл. 10:15 Маёмасць багатага — трывалы горад яго, яна — быццам мур высокі ў думцы яго.
12 Высл. 16:18 Перад знішчэннем узвышаецца сэрца чалавечае, і перад услаўленнем — уціхамірваецца.
13Хто спярша гаворыць, а потым слухае, — таму бязглуздасць і ганьба.
14Дух чалавечы пераносіць немач сваю, але хто зможа падтрымаць зруйнаваны дух?
15Сэрца разважлівае будзе валодаць ведамі, і вуха мудрых шукае ведаў.
16Дар чалавека пашырае дарогу яго і да кіраўнікоў даводзіць яго.
17Хто першы гаворыць у спрэчцы — лічыцца справядлівым, а прыходзіць сябар яго і выкрые яго.
18Жэрабя спыняе спрэчкі і таксама вырашае паміж магутнымі.
19Брат, якога абражаюць, мацнейшы за моцны горад, а сваркі — як крэпасці гарадоў.
20З плода вуснаў чалавека насыціцца чэрава яго, а спараджэнні ўласных вуснаў уволю накормяць яго.
21Смерць і жыццё ў руцэ языка; хто яго любіць — будзе есці плады яго.
22Хто знайшоў добрую жонку — знайшоў дабро і атрымаў ласку ад Госпада.
23Калі бедны гаворыць з маленнямі, то багаты будзе гаварыць жорстка.
24Чалавек можа быць паранены сябрамі, але ёсць сябар, які бліжэй за брата.
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.
