1Тры рэчы ўпадабаў дух мой, прызнаныя перад Богам і перад людзьмі:
2згоду між братамі, і любоў блізкіх, і калі муж і жонка між сабою ладзяць.
3Тры роды людзей зненавідзела душа мая, і сумую вельмі над іх душамі:
4пыхлівага жабрака, багатага лгуна, распуснага старога, ды пазбаўленага розуму.
5У маладосці сваёй ты не назбіраў; як жа знойдзеш у сваёй старасці?
6Як прыстала сівізне судзіць, так старцам – умець параіць!
7Як высакародная старэчая мудрасць, так славутым людзям – розум і парада!
8Вянец старцаў – вялікая ўмеласць, і слава іх – страх Божы.
9Дзевяць пажаданняў сэрца высока ацаніў я, і дзесятае выкажу я чалавечаю моваю:
10чалавек, які мае пацеху ў дзецях, які жыве і бачыць падзенне сваіх ворагаў;
11шчасны чалавек, які мае разумную жонку, і не арэ валом і аслом адначасна, і хто не балбатаў языком сваім, ды хто не служыў сабе, нягоднаму;
12шчасны той, хто знайшоў сапраўднага сябра і хто кажа справядліва вуху, слухаючаму яго;
13які вялікі той, хто знайшоў мудрасць і веды, але ён не вышэйшы за таго, хто баіцца Госпада.
14Страх Божы – перавышае ўсё;
15 Высл. 21:19 і хто мае яго, з кім ён можа быць параўнаны?
16Страх Божы – гэта пачатак любові да Яго, а вера – гэта пачатак адданасці Яму.
17Кожная кара – перажыванне сэрца, і найгоршае зло – гэта нягоднасць жонкі.
18І ўсякі боль можна перацярпець, але не боль сэрца;
19ды ўсякую нягоднасць, але не нягоднасць жонкі;
20і кожнае пераследаванне, але не пераследаванне ад ненавідзячых;
21і кожную помсту, але не помсту ад ворагаў.
22Няма горшай атруты за атруту гадзіны,
23ды няма горшай злосці за злосць жонкі; хацеў бы лепш жыць з ільвом і драконам, чым жыць з нягоднай жонкай.
24Злосць жанчыны змяняе твар яе, захмурвае аблічча яе, як у мядзведзя. Муж яе будзе начаваць між знаёмых сваіх,
25і, няпрошаны, будзе ўздыхаць горка.
26Кожная злосць малая ў параўнанні са злосцю жанчыны; спадзе на яе доля грэшнікаў.
27 Род. 3:1-6; 1Цім. 2:14 Як узыходжанне старому нагамі па пяску, так языкатая жонка спакойнаму мужу.
28Не прыглядайся да прыгажосці жанчыны і не зажадай дапамогі жанчыны.
29Гнеў, і знявага, і вялікі сорам,
30калі жонка мае ўладу над сваім мужам.
31Сэрца прыгнечана і сумны твар, ды боль сэрца – пераваротная жонка.
32Кволыя рукі і бяссільныя калені – жанчына, якая не ўшчасліўлівае свайго мужа.
33Ад жанчыны пачынаецца грэх, ды праз яе ўсе мы ўміраем.
34Не давай выхаду вадзе сваёй анічуць, ды пераваротнай жонцы – дазволу на ўладу.
35Калі яна не ходзіць пад тваёю рукой, засароміць цябе на віду ворагаў;
36адлучы яе ад цела свайго ды адпусці яе са свайго дома.
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.
