Кніга Ёва Раздзел 16 - Кн?г? Святога П?сання - Б?бл?я - Б?бл?я — пераклад Чарня?скага (выданне 2017 года)（BelBC17）

1У адказ сказаў Ёў:

2«Часта я чуў такія рэчы! Усе вы нікчэмныя пацяшыцелі.

3Ці ж будзе канец пустым словам, або што так раздражняе цябе, што ты адказваеш?

4Мог і я гаварыць падобна, як вы, ды няхай бы душа ваша была на месцы маёй душы. Распачаў бы я да вас прамову і ківаў бы на вас галавою сваёй,

5падбадзёрваў бы вас вуснамі сваімі і не стрымліваў бы руху вуснаў маіх.

6Калі гаварыць буду, не суцішыцца боль мой; і калі замаўчу, не адыдзе ён ад мяне;

7а цяпер змардаваў мяне боль мой і Ты спустошыў усю сям’ю маю.

8Маршчыны мае сведчаць супраць мяне, і паўстае змардаванасць перад абліччам маім, пярэчачы мне.

9Гнеў Яго разрывае мяне, і супрацівіцца мне, і скрыгоча зубамі сваімі на мяне. Вораг мой утаропіў вочы свае на мяне.

10Яны разявілі на мяне пашчы свае, і, наракаючы, б’юць мяне ў сківіцу, і, сабраўшыся разам, — супраць мяне.

11Замыкае мяне Бог у несправядлівага і перадае мяне ў рукі бязбожнікаў.

12Я, той самы задаволены калісьці, знянацку раструшчаны стаўся. Схапіў Ён мяне за шыю, зламаў мяне і паставіў мяне перад Сабою, быццам на знак.

13Акружыў Ён мяне дзідамі Сваімі, разарваў клубы мае, не пашкадаваў; ды расцярушыў па зямлі печань маю.

14Ён раздзірае мяне, рвучы і катуючы, абрушыўся на мяне, быццам волат.

15Пашыў я радно сабе на скуру і схіліў да зямлі рог мой.

16Твар мой пачырванеў ад плачу, а павекі мае пацямнелі,

17хоць без правіннасці рукі мае, бо малітвы мае былі чыстыя.

18О зямля! Не закрый крыві маёй, і хай крык мой не знойдзе ў табе месца, дзе б сціх.

19 Ёў 19:25 Бо вось на небе Сведка мой і Той, Хто ведае мяне, — на вышынях.

20Вешчуны мае — думкі мае: да Бога струменіцца вока маё.

21О, каб чалавек мог так судзіцца з Богам, як судзіцца сын чалавечы са сваім прыяцелем,

22бо вось, прамінуць кароткія гады, і я пайду шляхам, з якога не вярнуся!