Эклезіясціка (Мудрасць Ісуса, сына Сіраха) 19 - Кн?г? Святога П?сання - Б?бл?я - Б?бл?я — пераклад Чарня?скага (выданне 2017 года)（BelBC17）

1Работнік п’яніца не ўзбагацее; і хто грэбуе малымі рэчамі, памалу ўпадзе.

2Віно і жанчыны сапсуюць і разумных; і хто звяжацца з распусніцамі, прападзе: стане здабычай гнілля і чарвякоў.

3Нахабная душа згубіць Госпада свайго; і будзе знята з ліку душа яго, і будзе пададзена ў вялікі прыклад.

4Хто скора давярае – той легкадумны і будзе паніжаны; і хто грашыць супраць душы сваёй, хто яго апраўдае?

5Хто цешыцца са злачыннасці – абняславіцца, а хто ненавідзіць напамін – будзе мець разбітае жыццё,

6[Хто ацугляе язык свой – будзе жыць у супакоі, а хто ненавідзіць мнагаслоўе – усцеражэцца няшчасця.]

7Ніколі не паўтарай слова ліхое і грубае, тады нічога не страціш.

8Не кажы іх ані прыяцелю, ані ворагу, і калі ты даведаўся пра злачынства, не выкрывай,

9бо пачуе ад цябе і будзе высцерагацца цябе і, як выкрывальніка граху, – будзе ненавідзець цябе.

10Пачуў слова супраць блізкага свайго? Хай памрэ яно ў табе пры спадзяванні, што не разарве яно цябе.

11Неразумны будзе цярпець ад слова такую муку, як парадзіха – ад дзіцяці;

12Як страла, што ўваткнулася ў клуб цела, так слова ў сэрцы неразумнага.

13Напамінай прыяцелю, каб часам не дапусціўся зла і не сказаў: «Не я зрабіў»; або калі зрабіў, каб зноў не паўтараў.

14Напамінай блізкаму, каб часам не сказаў, і калі сказаў, каб часам не паўтарыў.

15Напамінай прыяцелю, бо часта бывае паклёп,

16ды не вер кожнаму слову. Ёсць той, хто грашыць языком, але не ад душы;

17бо ці ёсць хто такі, каб не зграшыў сваім языком? Напамінай блізкаму перш, чым пагражаць яму будзеш,

18ды дай месца закону Узвышняга. Усякая бо мудрасць – страх Божы, і ў ёй баяцца Бога, і ва ўсякай мудрасці – размяшчэнне Закону.

19І не ёсць мудрасцю – веданне ліхоты, і няма парады ў разважнасці грэшнікаў.

20Ёсць хітрасць, і гэта праклён, і бывае неразумны, які не разбіраецца ў мудрасці.

21Лепшы чалавек, не маючы мудрасці і ў якога не хапае розуму, але богабаязны, чым вялікага розуму, і такі, які пераступае праз закон Узвышняга.

22Ёсць хітрасць вялікая, але ліхая.

23І ёсць такі, што адкідае ўдзячнасць, каб вынесці прысуд; ёсць такі, што выглядае прыгнечаным і зламаным душою, і нутро яго поўнае крывадушнасці.

24І ёсць такі, што прыкідваецца вельмі пакорным; і ёсць такі, хто апускае свой твар ды прыкідваецца, што не чуе: дзе яго не ведаюць, возьме верх над табой.

25Ды калі нястача сіл устрымае яго ад граху, дык, калі знойдзе магчымасць ліха рабіць, то зробіць злое.

26З выгляду пазнаецца чалавек, і са знешнасці аблічча пазнаецца разумны чалавек:

27склад цела, і адкрыццё зубоў пры ўсмешцы, і хада чалавека кажуць аб ім.

28Бывае напамін несвоечасовы, і асуджэнне, што аказваецца нядобрым; і бывае, што маўчыць, але ён разумны.