Другі ліст да Карынцянаў Раздзел 4 - Кн?г? Святога П?сання - Б?бл?я - Б?бл?я — пераклад Чарня?скага (выданне 2017 года)（BelBC17）

1 Гал. 6:9; Эф. 3:13; 2Тэс. 3:13 Дзеля таго, маючы гэтае паслугаванне, як памілаваныя, мы не падаем духам,

2але мы стрымліваемся ад скрытых учынкаў сораму, не кідаемся ў хітрыкі ды не фальшуем слова Божага, але адкрытым вяшчэннем праўды прадстаўляем сябе перад Богам сумленню кожнага чалавека.

3 1Кар. 1:18 Калі наша Евангелле засланёна, дык засланёна для тых, што гінуць,

4 Ян. 1:18; 1Кар. 2:2 для няверуючых, якім бог гэтага свету засляпіў розум, каб не заззяла ім святло дабравесця славы Хрыста, Які ёсць вобраз Бога.

5Бо мы не саміх сябе прапаведуем, але Хрыста Ісуса, Госпада; а мы – вашы паслугачы праз Ісуса.

6 Род. 1:3; Лк. 1:79; 1Пёт. 2:9; Эф. 1:18 Бо Сам Бог, Які загадаў: «З цемры заззяць святлу», асвяціў нашы сэрцы, каб асвяціць нас пазнаннем хвалы Божай у вобліку Ісуса Хрыста.

7 1Кар. 2:5 І мы гэты скарб захоўваем у гліняных пасудзінах, каб была велічнасць магутнасці Божай, ды не ад нас.

8Мы ва ўсім церпім прыцясненне, але не прыдушаны; жывём у нястачах, але не ў роспачы;

9 Геб. 13:5 церпім пераследаванні, але не пакінуты; мы павалены, але не гінем;

10 Гал. 6:17; Плп. 3:10 заўсёды носім у целе нашым мёртвасць Госпада Ісуса, каб і жыццё Ісуса выявілася ў целе нашым.

11 Рым. 8:17 Бо мы, якія жывём, заўсёды аддаёмся на смерць дзеля Ісуса, каб і жыццё Ісуса выявілася ў нашым смяротным целе.

12Так што смерць дзейнічае ў нас, а жыццё – у вас.

13 Пс. 116:1; 2Пёт. 1:1 А маючы такі самы дух веры, аб якім напісана: «Я паверыў, і таму прамовіў», і мы верым, і таму гаворым,

14 Рым. 8:11; 1Кар. 6:14 ведаючы, што Той, Хто ўваскрасіў Госпада Ісуса, таксама і нас уваскрасіць праз Ісуса ды паставіць разам з вамі.

15 Рым. 6:1; 1Кар. 9:19 Бо ўсё гэта дзеля вас, каб шчодрасць ласкі тым большую выклікала ў многіх удзячнасць на славу Бога.

16 Эф. 3:16 Таму мы і не падаем духам, бо хоць наш чалавек, той, што звонку, знішчаецца, аднак той, што ўнутры, з дня на дзень аднаўляецца.

17 Мц. 5:12 Бо караткачасовае, лёгкае гора наша творыць нам важкую славу ў празмерным вечным узвышэнні.

18 Рым. 8:24; Геб. 11:1 Бо мы не глядзім на тое, што бачнае, але на тое, што нябачнае, бо бачныя рэчы – часовыя, а нябачныя – вечныя.