1Яна пакіравала справамі іх рукамі святога прарока.
2Яны прайшлі бязлюдную пустыню і паставілі палаткі на недаступных месцах;
3сталі супраць ворагаў і адагналі ад сябе непрыяцеляў.
4 Вых. 17:1-7 Смагнулі і клікалі Цябе; і атрымалі ваду з самай высокай скалы і заспакаенне ў смазе – з цвёрдага каменя.
5Праз гэта пакараныя былі ворагі іх, праз гэта, калі яны знаходзіліся ў бядзе, атрымалі адплату.
6Замест бо вады з ракі невысыхаючай, бруднай крывёй засмучанай,
7 Вых. 1:15, 16; 7:21; 17:3-6 наадварот загаду дзетазабойчаму, даў Ты ім нечакана шчодрую ваду,
8паказваючы праз смагу, што тады была, як пакараў праціўнікаў.
9Як бо прыйшло на іх выпрабаванне – хоць атрымалі яны настаўленне з міласэрнасцю, – зразумелі, колькі пакут пацярпелі бязбожныя, асуджаныя з гневам.
10Бо Ты адных выпрабаваў, перасцерагаючы, як бацька, а другіх пакараў, асуджаючы, як цар грозны.
11Адсутныя і прысутныя аднолькава цярпелі;
12падвоены бо ахапіў іх смутак і нараканне, калі ўспомнілі мінулыя часы;
13калі бо ўбачылі праз свае пакуты, што з імі добра абыходзяцца, – пазналі Госпада.
14Каго бо калісьці выставілі на пасмешышча перад усімі, абняслаўленага, таму здзівіліся ў канцы падзей, прагнучы не так, як справядлівыя.
15А за неразумныя выдумкі іх злачыннасці, якімі ашуканыя, яны пакланяліся многім гадам і марнай жывёле, наслаў Ты на іх у помсту многа неразумных звяроў,
16каб ведалі, што хто чым грашыць, у тым будзе пакараны.
17Бо не было немагчыма для рукі Тваёй Усемагутнай – якая свет стварыла з бясформеннай матэрыі – наслаць на іх многіх мядзведзяў, або львоў непалахлівых,
18або новыя стварэнні, поўныя гневу, – невядомых драпежных звяроў: ці то дыхаючых агнявым полымем, ці выкідаючых клубы дыму, ці кідаючых з вачэй страшныя іскры,
19якія не толькі раненнем маглі б іх вынішчыць, але і жудасным выглядам іх выгубіць.
20Але і без таго маглі яны папрападаць ад аднаго дыху, справядлівасцю пераследаваныя ды змеценыя духам магутнасці Тваёй. Але Ты ўсё ўладзіў пад меру, і лік, і вагу!
21 Ёў 28:25 Бо магутна дзейнічаць – заўсёды ў Тваёй моцы, ды хто супрацівіцца магутнасці рукі Тваёй?
22Бо ўвесь свет перад Табой, як зерне на вазе і як кропля ранняе расы, якая спала на зямлю.
23Але Ты шкадуеш усё, бо ўсё можаш; і прабачаеш грахі людзям дзеля раскаяння.
24Мілуеш бо ўсё, што ёсць, і нічога не ненавідзіш з таго, што стварыў; бо калі б Ты меў штосьці ў нянавісці, то не стварыў бы.
25Як жа магло б што існаваць, калі б Ты не хацеў? Або як бы яно трывала, чаго б Ты не пазваў?
26Але ашчаджаеш усё, бо гэта Тваё, Госпадзе, Які любіш жыццё!
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.
