Кніга Выслоўяў Саламонавых Раздзел 29 - Кн?г? Святога П?сання - Б?бл?я - Б?бл?я — пераклад Чарня?скага (выданне 2017 года)（BelBC17）

1Чалавек, які з цвёрдай шыяй пагарджае абвінавачваннямі, — раптам будзе знішчаны, і без вылячэння.

2 Высл. 28:12 З памнажэння справядлівых узвесяліцца народ; а ў валадаранне бязбожніка народ будзе стагнаць.

3Чалавек, які любіць мудрасць, радуе бацьку свайго; а хто корміць распуснікаў — згубіць маёмасць.

4Цар у справядлівасці ўзвышае дзяржаву; чалавек, што прымае падарункі, разбурыць яе.

5Хто ліслівіць падманна блізкаму, ставіць сіло на ногі яго.

6У граху несправядлівы чалавек захопліваецца пасткай, а справядлівы ўзрадуецца і ўзвесяліцца.

7 Ёў 29:16 Справядлівы ведае справу бедных, а бязбожнік не мае ведаў.

8Людзі небяспечныя горад раз’ядноўваюць, а мудрыя — утаймоўваюць абурэнне.

9Мудры чалавек, калі паспрачаецца ў судзе з бязглуздым, — хай гневаецца ён, хай смяецца, — не знойдзе супакою.

10Крыважэрныя ненавідзяць чыстасардэчнага; а справядлівыя рупяцца пра жыццё яго.

11Бязглузды выяўляе ўвесь свой гнеў, а мудры ўціхамірвае яго.

12Кіраўнік, калі ахвотна слухае словы маны, мае ўсіх слуг — бязбожнікаў.

13 Высл. 22:2 Бедны сустракаецца з прыгнятальнікам, але Госпад дае святло для вачэй абаіх.

14Цар, што па праўдзе судзіць бедных, — пасад яго будзе ўмацаваны назаўсёды.

15Дубец і выкрыванне даюць мудрасць; а юнак, які пакідаецца на сваю волю, асаромлівае маці сваю.

16У мностве бязбожнікаў будуць множыцца злачынствы, і справядлівыя ўбачаць іх пагібель.

17 Высл. 23:13 Навучай свайго сына: ён і супакоіць цябе, і дасць асалоду душы тваёй.

18Калі не хапае зроку, народ будзе раз’яднаны; шчасны, хто беражэ законнасць.

19Словамі не можа быць навучаны слуга, бо разумее і пагарджае адказам.

20 Экл. 5:1; Як. 1:19 Бачыў ты чалавека спрытнага ў размове? Неразумны будзе мець надзею больш за яго.

21Хто гадуе з дзяцінства слугу свайго ў раскошы, той потым зведае яго жаданне стаць і сынам.

22Гняўлівы чалавек узбуджае сваркі, а той, хто ахвочы на гнеў, будзе болей схільны да граху.

23 Мц. 23:12; Лк. 18:14 Пыхлівасць чалавека панізіць яго, а пакорлівы духам здабудзе славу.

24Хто дзеліцца са злодзеем — ненавідзіць душу сваю; чуе ён праклён, але і не выказвае гэтага.

25Страх перад чалавекам ставіць пастку, а хто ўскладае надзею на Госпада — будзе падтрыманы.

26Многія шукаюць прыхільнасці кіраўніка, а суд для кожнага паходзіць ад Госпада.

27Справядлівыя грэбуюць бязбожным чалавекам; а бязбожнікі грэбуюць тымі, хто на вернай дарозе.