Кніга Псальмаў Псальм 107 (106) - Кн?г? Святога П?сання - Б?бл?я - Б?бл?я — пераклад Чарня?скага (выданне 2017 года)（BelBC17）

1 1Пар. 16:34; 2Пар. 5:13; 7:3; Эздр. 3:11; Пс. 100:5; 106:1; 118:1; 136:1; Ярэм. 33:11 Алілуя. Вызнавайце Госпада, бо Ён добры, бо на векі міласэрнасць Яго.

2Хай скажуць тыя, якія былі адкуплены Госпадам, якіх Ён адкупіў з рукі праціўніка.

3і сабраў іх з краін, з усходу і з захаду, з поўначы і ад мора.

4 Пс. 21:5 Яны блудзілі па пустыні, па бязлюддзі, не знаходзілі дарогі да горада абжытага.

5Адчувалі голад і смагу, душа іх змарнела ў іх.

6І пачалі яны ўсклікаць да Госпада, калі прыцяснялі іх, і Ён вызваліў іх з няшчасцяў іх.

7І вывеў іх простай дарогай, каб дайшлі да горада абжытага.

8Хай вызнаюць Госпада за Яго міласэрнасць і за Яго цуды для сыноў чалавечых,

9бо насыціў Ён душу таго, хто адчуваў смагу, і напоўніў дабротамі душу, што моцна прагне.

10Сядзелі яны ў цемры і ў цені смерці, звязаныя галечай і жалезам,

11бо паднялі яны бунт супраць слоў Бога і пагардзілі парадай Найвышэйшага.

12І ўпакорыў Ён сэрца іх пакутамі, саслабелі яны і не было нікога, хто ўспамог бы.

13І пачалі яны ўсклікаць да Бога, калі прыцяснялі іх, і Ён вызваліў іх з няшчасцяў іх.

14І вывеў іх з цемры і з ценю смерці ды паламаў іх путы.

15Хай вызнаюць Госпада за Яго міласэрнасць і за Яго цуды для сыноў чалавечых,

16 Іс. 45:2 бо разбіў Ён бронзавыя брамы і выламаў жалезныя запоры.

17Сталіся яны бязглуздымі на шляху несправядлівасці сваёй і за беззаконнасці свае былі прыніжаны;

18ад любой ежы адмовілася душа іх і наблізіліся яны да самых брамаў смерці.

19І пачалі яны ўсклікаць да Бога, калі прыцяснялі іх, і Ён вызваліў іх з няшчасцяў іх.

20Паслаў Сваё слова і аздаравіў іх і вырваў іх з пагібелі іх.

21Хай вызнаюць Госпада за Яго міласэрнасць і за Яго цуды для сыноў чалавечых,

22хай складаюць ахвяру падзякі і хай абвяшчаюць справы Яго з радасцю.

23Тыя, што на караблях пусціліся ў мора, тыя, што займаюцца працай на вялікіх водах,

24самі бачылі справы Госпада і цуды Яго ў глыбінях.

25Сказаў Ён і ўзняў віхуру навальніцы, і пачалі ўздымацца хвалі Яго.

26Уздымаліся аж пад неба і ападалі зноў на ніз, душа іх млела ў ліхой прыгодзе.

27Устрывожыліся яны і захісталіся, як п’яны, і паглынута была ўся іх мудрасць.

28І пачалі яны ўсклікаць да Бога, калі прыцяснялі іх, і Ён вывеў іх з няшчасцяў іх.

29І асадзіў Ён навальніцу Яго ў лёгкі ветрык, і суцішыліся хвалі Яго.

30І ўзвесяліліся, што яны сціхлі, і вывеў Ён іх у гавань іх жадання.

31Хай вызнаюць Госпада за Яго міласэрнасць і за Яго цуды для сыноў чалавечых.

32І хай узносяць Яго на сходзе народа ды на пасяджэнні старшынаў хай хваляць Яго.

33Рэкі змяніў Ён у пустыню, а аазісы — у пустую зямлю,

34урадлівую зямлю — у салёны стэп дзеля ліхасці жыхароў яе.

35 Іс. 41:18 Змяніў Ён пустыню ў вадаёмы, а зямлю сухую — у аазіс.

36І сабраў там прагнучых, і заснавалі яны горад абжыты.

37Засеялі палі і насадзілі вінаграднікі, і здабылі яны плады для пажытку свайго.

38І дабраславіў Ён іх, і памножыліся яны надзвычайна, і жывёлы іх не паменшыў.

39І засталося іх мала, і змарнелі яны ад прыгнёту ліхіх і ад пакуты.

40Праліў Ён пагарду на князёў і прымусіў іх блудзіць па пустыні бездарожнай.

41І падняў беднага з убогасці, і разрасціў сем’і, як стада.

42Убачаць справядлівыя і ўзвесяляцца, і ўсякая несправядлівасць зацісне вусны.

43Хто ж мудры і будзе трымацца гэтага, зразумее міласэрнасць Божую.