1 Лк. 9:7 У той час пачуў тэтрарх Ірад погалас пра Ісуса.
2Дык гаварыў ён паслугачам сваім: «Гэта Ян Хрысціцель. Ён уваскрос з мёртвых, і таму праз яго творацца цуды».
3 Мк. 6:17; Лк. 3:19 Бо Ірад узяў Яна, і звязаў яго, і пасадзіў у вязніцу дзеля Ірадыяды, жонкі Піліпа, брата свайго.
4 Святар. 18:16; 20:21 Бо Ян казаў яму: «Нельга табе мець яе».
5І ён хацеў забіць яго, але баяўся народа, бо лічылі яго прарокам.
6Але ў дзень нараджэння Ірада дачка Ірадыяды скакала ў прысутнасці ўсіх і спадабалася Іраду.
7 Дзеі 7:52 Дык пад прысягай ён абяцаў ёй даць, што толькі ад яго запатрабуе.
8Яна, падвучаная маці сваёй, сказала яму: «Дай мне на блюдзе галаву Яна Хрысціцеля».
9Цар засмуткаваў, але дзеля прысягі ды дзеля тых, што разам узлягалі, загадаў, каб далі.
10І паслаў адсячы Яну галаву ў вязніцы.
11І прынеслі яго галаву на блюдзе і далі дзяўчыне, а яна занесла яе маці сваёй.
12А вучні яго, прыступіўшы, узялі цела і пахавалі яго і, прыйшоўшы, расказалі пра гэта Ісусу.
13 Мк. 6:32; Лк. 9:10; Ян. 6:12 Калі Ісус пачуў пра гэта, Ён адплыў адтуль на лодцы ў пустыннае месца адзін. І, калі пачулі, многія людзі пайшлі за Ім следам пехатою з гарадоў.
14 Мк. 6:34 І, выйшаўшы, убачыў вялікі натоўп, і пашкадаваў іх, і аздаравіў хворых іх.
15 Мк. 6:35; Лк. 9:12 Калі настаў вечар, падышлі да Яго вучні Яго, кажучы: «Месца тут пустыннае, і час ужо позні; адпусці людзей, каб, пайшоўшы ў селішчы, купілі сабе харчоў».
16Ісус жа сказаў ім: «Не трэба ім ісці, вы дайце ім есці».
17 Мк. 6:38; Лк. 9:13; Ян. 6:9 Яны ж кажуць Яму: «Не маем мы тут нічога, толькі пяць хлябоў і дзве рыбы».
18Ён гаворыць: «Прынясіце Мне іх сюды».
19 Мк. 6:41; Лк. 24:30; Дзеі 27:35; Рым. 14:6; 1Кар. 11:24 І пасля таго, як загадаў людзям узлегчы на траву, узяўшы пяць хлябоў і дзве рыбіны, зірнуў на неба, дабраславіў, і паламаў, і раздаў вучням хлябы, а вучні – людзям.
20І елі ўсе і наеліся, а з астаткаў сабралі дванаццаць поўных кашоў.
21Людзей жа, што елі, было каля пяці тысяч, апрача жанчын і дзяцей.
22І адразу ж загадаў вучням сесці ў лодку і выправіцца раней за Яго на другі бераг, пакуль Ён адпусціць людзей.
23 Мк. 6:46; Лк. 5:16; Ян. 6:15 І, адпусціўшы людзей, адзін узышоў на гару маліцца. А калі звечарэла, адзін там заставаўся.
24А лодка ўжо адплыла на многа стадый ад зямлі, і кідалі яе хвалі, бо вецер быў супраціўны.
25А чацвёртай начной варце прыйшоў Ісус да іх, ідучы па моры.
26А вучні, бачачы, што Ён ідзе па моры, напалохаліся, кажучы: «Гэта здань!» Ды ад страху закрычалі.
27 Ян. 14:27; Дзеі 27:22 Дык адразу звярнуўся да іх Ісус, кажучы: «Бадрыцеся, гэта Я; не палохайцеся».
28Пётра ж сказаў Яму: «Госпадзе, калі гэта Ты, загадай мне прыйсці да Цябе па вадзе».
29А Ён сказаў: «Ідзі!» Дык Пётра, выйшаўшы з лодкі, пайшоў па вадзе, і прыйшоў да Ісуса.
30Але, адчуваючы моцны вецер, спалохаўся і, калі пачаў тануць, закрычаў, кажучы: «Госпадзе, ратуй мяне!»
31А Ісус, працягнуўшы руку, зараз схапіў яго і гаворыць яму: «Малаверны, чаму засумняваўся?»
32І, калі ўвайшлі ў лодку, сціх вецер.
33 Мк. 1:1; Лк. 4:41; Ян. 1:49; Дзеі 8:37; Рым. 1:4 А тыя, што былі ў лодцы, пакланіліся Яму, кажучы: «Сапраўды, Ты – Сын Божы».
34І, калі пераправіліся, прыйшлі ў зямлю Генезарэцкую.
35І, калі даведаліся пра Яго людзі з таго месца, абвясцілі па ўсім тым наваколлі, і ўсе прынеслі да Яго немачных,
36 Лк. 6:19; Дзеі 19:12 і прасілі Яго дакрануцца хоць да краю вопраткі Яго; і тыя, хто толькі дакранаўся, рабіліся здаровымі.
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.
