1І дадаў Ёў, прцягваючы прыпавесць сваю, і сказаў:
2«Жыве Бог, Які пазбавіў мяне суда, і Усемагутны, Які прывёў да горычы душу маю,
3бо, пакуль яшчэ трывае дыханне ўва мне і Дух Божы — у ноздрах маіх,
4не скажуць вусны мае несправядлівасці і язык мой не будзе гаварыць хлусні!
5Барані, Божа, каб я лічыў вас справядлівымі; пакуль не памру, не адступлюся ад сваёй невінаватасці.
6Апраўдання свайго, якога пачаў я трымацца, не адкіну, не асуджае мяне сэрца маё за цэлае жыццё маё.
7Непрыяцель мой хай будзе, як бязбожнік, і праціўнік мой — як злачынца.
8Якая ж надзея бязбожніка, калі сцінае, калі забірае Бог душу яго?
9 Пс. 18:42; Высл. 1:27, 28 Ці выслухае Бог крык яго, калі прыйдзе да яго бяда?
10Ці зможа ён цешыцца Усемагутным і прызываць Бога ўвесь час?
11Я апавяшчу вам пра руку Божую, нічога не буду ўтойваць з таго, што мае Усемагутны.
12Вось жа, вы ўсё гэта бачылі, дык нашто пустая гаворка без прычыны?
13 Ёў 20:29 Такая вось доля грэшнага чалавека ў Бога і спадчына крыўдзіцеляў, якую атрымаюць ад Усемагутнага.
14Калі размножацца сыны яго, пад мечам будуць, і нашчадкі яго не насыцяцца хлебам.
15Тыя, што застануцца ад яго, будуць пахаваныя ў згубе, і ўдовы яго не будуць плакаць.
16Калі наносіць ён срэбра, як пяску, і нарыхтуе адзення, як гліны,
17ён, сапраўды, прыгатуе, але апранецца ў іх справядлівы, і срэбра падзеліць бязгрэшны.
18Пабудаваў ён, як павук, дом сабе і, як вартаўнік, зрабіў сабе шалаш.
19Багаты, калі засне, нічога з сабой не забярэ; расплюшчыць ён вочы свае і нічога не знойдзе.
20Ахопіць яго нястача, як вада, ноччу прыцісне яго навальніца.
21Падхопіць яго вецер гарачы і панясе, ды, быццам віхура, сарве яго з месца яго.
22Ён нашле ўсё гэта на яго і не пашкадуе; і будзе ўцякаць, каб уцячы з рукі Яго.
23Будзе пляскаць над ім Сваімі рукамі і асвішча яго са Свайго месца.
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.
