Кніга Выслоўяў Саламонавых Раздзел 27 - Кн?г? Святога П?сання - Б?бл?я - Б?бл?я — пераклад Чарня?скага (выданне 2017 года)（BelBC17）

1 Як. 4:13-16 Не хваліся заўтрашнім днём, не ведаючы, што прынясе дзень, што надыходзіць.

2Хай іншы цябе хваліць — не твой уласны рот, чужы — не твае ўласныя вусны.

3Цяжкі камень і цяжкаваты пясок, але гнеў бязглуздага цяжэйшы за абаіх.

4Шалёны нораў і абурэнне, што прарываецца наверх, — а хто можа ўстаяць перад зайздрасцю?

5 Высл. 28:23 Лепш адкрытае абвінавачванне, чым схаваная любоў.

6Раны ад таго, хто любіць, вярнейшыя, чым ілжывыя пацалункі таго, хто ненавідзіць.

7Душа, што насыцілася, будзе таптаць мёд, а душа, што прагне, нават горкае будзе лічыць за салодкае.

8Як птушка, што ўцякае з гнязда свайго, так чалавек, што блукае далёка ад радзімы сваёй.

9Маззю і фіміямам цешыцца сэрца і прывабнасцю сябра ў парадзе ад душы.

10Не адмаўляйся ад сябра свайго і сябра бацькі свайго, і ў дзень смутку не ўваходзь у дом брата свайго. Лепш сусед паблізу, чым брат далёка.

11 Высл. 23:15 Імкніся да мудрасці, сыне мой, парадуй сэрца маё, каб мог адказаць таму, хто мне ўпікае.

12 Высл. 22:3 Хітры, што бачыць ліха, — хаваецца; а легкаверныя, што ідуць да яго, — караюцца.

13 Высл. 20:16 Здымі вопратку з таго, хто паручыўся за іншага, а за незнаёмых — вазьмі ад яго заклад.

14Хто, уздымаючыся раніцай, хваліць блізкага свайго гучным голасам, залічаць яму гэта за праклён.

15Дах, што працякае ў халодны дзень, і сварлівая жонка — роўныя;

16хто стрымлівае яе — той быццам вецер стрымлівае і прымудраецца, каб трымаць масць у правай руцэ.

17Жалеза жалезам вастрыцца, а чалавек завастрае позірк сябра свайго.

18Хто сцеражэ дрэва фігавае — будзе есці плады яго, а хто вартаўнік гаспадара свайго — праславіцца.

19Як у вадзе твар глядзіць на твар, так сэрца чалавека — у чалавеку.

20 Экл. 1:8 Пекла і пагібель ніколі не насычаюцца, падобна ім ненасытныя і вочы чалавечыя.

21Як срэбра — у горане, а золата — у печы, так правяраецца чалавек вуснамі таго, хто хваліць.

22Калі стаўчэш бязглуздага ў ступцы таўкачом разам з зярнятамі, не выйдзе з яго бязглуздасць.

23Пільна даглядай за жывёлай тваёй, звяртай увагу на статкі,

24бо не будзеш мець багацце заўсёды. Няўжо з пакалення ў пакаленне будзе перадавацца вянец?

25Агаліліся лугі — і з’явіліся травы зялёныя, і сабралі сена з узгоркаў;

26авечкі — на вопратку тваю, а казлы — на выкуп нівы.

27Хопіць табе казінага малака на снеданне тваё, і на снеданне дому твайго, і на пражытак слугам тваім.