2 Corinthiaid 12 - Beibl William Morgan - 1955 Edition with cross-references

A.D. 60. —1 Er gallu ohono ef orfoleddu yn ei ddatguddiadau rhyfeddol, er mwyn gosod allan ei apostoliaeth, 9 eto mae yn well ganddo orfoleddu yn ei wendid: 11 gan fwrw bai arnynt hwy am ei yrru ef i wag‐fostio fel hyn. 14 Mae yn addo dyfod atynt hwy drachefn er hynny trwy dadol garedigrwydd, 20 er ei fod yn ofni y caiff yno lawer o ddrwgweithredwyr, ac annhrefn cyffredinol.

1Ymffrostio yn ddiau nid yw fuddiol i mi: canys myfi a ddeuaf at weledigaethau a datguddiedigaethau’r Arglwydd.

2Mi a adwaenwn ddyn yng Nghrist er ys rhagor i bedair blynedd ar ddeg, (pa un ai yn y corff, ni wn; ai allan o’r corff, ni wn i: Duw a ŵyr;) y cyfryw un a gyfreithlon i ddyn eu hadrodd.

5Am y cyfryw un yr ymffrostiaf; gyrasoch: canys myfi a ddylaswn gael fy nghanmol gennych chwi: canys goganau, hustyngau, ymchwyddiadau, anghydfyddiaethau:

21Rhag pan ddelwyf drachefn, fod i’m Duw fy narostwng yn eich plith, ac i mi ddwyn galar dros lawer, y rhai a bechasant eisoes, ac nid edifarhasant am yr aflendid, a’r godineb, a’r anlladrwydd a wnaethant.