Job 17 - Beibl William Morgan - 1955 Edition with cross-references

1 Job yn apelio oddi wrth ddynion at Dduw. 6 Y gall anhrugaredd dynion wrth y cystuddiol, beri i’r duwiol synnu; ond nas gall beri iddynt ddigalonni. 11 Nad mewn bywyd, ond mewn marwolaeth, y mae ei obaith ef.

1Fy anadl a lygrwyd, fy nyddiau a ddiffoddwyd, beddau sydd barod i mi.

2Onid oes watwarwyr gyda mi? ac onid yw fy llygad yn aros yn eu chwerwedd hwynt?

3Dyro i lawr yn awr, dyro i mi feichiau gyda thi: pwy ydyw efe o’r blaen yr oeddwn megis tympan iddynt.

7Am hynny aelodau oll fel cysgod.

8Y rhai uniawn a synnant am hyn; a’r diniwed a ymgyfyd yn erbyn y rhagrithiwr.

9Y cyfiawn hefyd a ddeil ei ffordd; a’r glân ei ddwylo a chwanega gryfder.

10Ond chwi oll, meddyliau fy nghalon.

12Gwnânt y nos yn ddydd: byr yw y goleuni, oherwydd tywyllwch.

13Os disgwyliaf, y bedd sydd dŷ i mi: mewn tywyllwch y cyweiriais fy ngwely.

14Gelwais ar y pwll, Tydi yw fy nhad: ar y pryf, Fy mam a’m chwaer wyt.

15A pha le yn awr y mae fy ngobaith? pwy hefyd a genfydd fy ngobaith?

16Disgynnant i farrau y pwll, pan fyddo ein Pen 3:17, 18, 19cydorffwysfa yn y llwch.