1Fy mab, cadw fy ngeiriau, a yr ieuenctid, ddyn ieuanc heb ddeall ganddo,
8Yn myned ar hyd yr heol gerllaw ei chongl hi; ac efe a âi ar hyd y ffordd i’w thŷ hi,
9Yn y cyfnos gyda’r hwyr, pan oedd hi yn nos ddu ac yn dywyll:
10Ac wele fenyw yn cyfarfod ag ef, a chanddi ymddygiad putain, ac â chalon ddichellgar.
11(ag wyneb digywilydd hi a ddywedodd wrtho,
14Yr oedd arnaf fi aberthau hedd; heddiw y cywirais fy adduned:
15Ac am hynny y deuthum allan i gyfarfod â thi, i chwilio am dy wyneb; a chefais afael arnat.
16Mi a drwsiais fy ngwely â llenni, ac â cherfiadau a dydd amodol.
21ar frys, fel yr ych yn myned i’r lladdfa, neu fel ynfyd yn myned i’r cyffion i’w gosbi:
23Hyd oni ddryllio y saeth ei afu ef; fel yr aderyn yn prysuro i’r fagl, heb wybod ei bod yn erbyn ei einioes ef.
24Yn awr gan hynny, fy meibion, gwrandewch arnaf fi, ac ystyriwch eiriau fy ngenau.
25Na thuedded dy galon at ei ffyrdd hi, na chyfeiliorna ar hyd ei llwybrau hi.
26Canys llawer a gwympodd hi yn archolledig; ie, gwŷr grymus lawer a laddodd hi.
27Pen 2:18; 5:5Ffordd i uffern yw ei thŷ hi, yn disgyn i ystafelloedd angau.
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.
