Job 21 - Beibl William Morgan - 1955 Edition with cross-references

1 Job yn dangos fod iddo achos i ofidio, ie, ym marn dyn. 7 Bod yr annuwiol weithiau yn gymaint eu llwyddiant, ag y pair iddynt ddiystyru Duw: 16 a bod eu dinistr hwy weithiau yn eglur. 23 Nad oes ragor rhwng y llwyddiannus a’r truenus yn angau: 30 ac mai mewn byd arall y mae barnedigaeth yr annuwiol.

1A Job a atebodd ac a ddywedodd,

2Gan wrando gwrandewch fy ymadrodd; a bydded hyn yn lle eich cysur.

3Dioddefwch fi, a minnau a lefaraf; ac wedi i mi ddywedyd, na byddai gyfyng ar fy ysbryd?

5Edrychwch arnaf, a synnwch: a cannwyll yr annuwiolion? ac y daw eu dinistr arnynt hwy? Duw

a ran ofidiau yn ei ddig.

18gipia’r corwynt.

19Duw a guddia ei anwiredd ef ei gyflawn nerth, ac efe yn esmwyth ac yn heddychol yn gwbl.

24Ei fronnau ef sydd yn llawn llaeth, a’i esgyrn yn iraidd gan fêr.

25A’r llall sydd yn marw mewn chwerwder enaid, ac ni fwytaodd mewn hyfrydwch.

26Hwy a orweddant ynghyd yn y pridd, a’r pryfed a’u gorchuddia hwynt.

27Wele, mi a adwaen eich meddyliau, a’r bwriadau yr ydych chwi yn eu dychmygu ar gam yn fy erbyn.

28Canys dywedwch, Pa le y mae tŷ y pendefig? a pha le y mae lluesty anheddau yr annuwiolion?

29Oni ofynasoch chwi i’r rhai oedd yn myned heibio ar hyd y ffordd? ac onid adwaenoch chwi eu harwyddion hwy,

30cynddaredd y dygir hwynt allan.

31Pwy a fynega ei ffordd ef yn ei wyneb ef? a phwy a dâl iddo fel y gwnaeth?

32Eto efe a ddygir i’r bedd, ac a erys yn y pentwr.

33Y mae priddellau y dyffryn yn felys iddo, a phob dyn a dynn ar ei ôl ef, megis yr aeth aneirif o’i flaen ef.

34Pa fodd gan hynny y cysurwch fi ag oferedd, gan fod camwedd yn eich atebion chwi?