Numeri 14 - Beibl William Morgan - 1955 Edition with cross-references

1 Y bobl yn tuchan o ran y newyddion. 6 Josua a Chaleb yn ceisio eu llonyddu hwynt. 11 Duw yn eu bygwth. 13 Moses yn ymbil â Duw: ac yn cael iddynt hwy faddeuant. 26 Y tuchanwyr heb gael myned i’r wlad. 36 Y gwŷr a roesant anghlod i’r tir yn marw o’r pla. 40 Y bobl a fynnai osod ar y wlad yn erbyn ewyllys Duw, yn cael eu taro.

1Yna yr holl gynulleidfa a ddyrchafodd ei llef, ac a waeddodd; a’r bobl a wylasant y nos honno.

2A holl feibion Israel a duchanasant yn erbyn Moses, ac yn erbyn Aaron: a’r holl gynulleidfa a ddywedasant wrthynt, O na buasem feirw yn nhir yr Aifft! neu, hamddiffyn oddi wrthynt, a’r Arglwydd sydd gyda ni: nac ofnwch hwynt.

10A’r holl dorf a ddywedasant am eu llabyddio hwynt â meini. A yma.

20A dywedodd yr Arglwydd, Maddeuais, yn ôl dy air:

21Ond os byw fi, yr holl dir a lenwir o ogoniant yr Arglwydd.

22Ni welant y tir y tyngais wrth eu tadau hwynt; sef y rhai oll a’m digiasant, nis gwelant ef:

24Ond fy ngwas codais fy llaw, am wneuthur i chwi breswylio ynddo, ond Caleb mab Jeffunne, a Josua mab Nun.

31Ond eich plant chwi, y rhai y dywedasoch y byddent yn ysbail, hwynt‐hwy a ddygaf i’r wlad, a hwy a gânt adnabod y tir a ddirmygasoch chwi.

32A’ch celaneddau chwi a gwympant yn y diffeithwch hwn.

33A’ch plant chwi a fugeilia yn y diffeithwch toriad fy ngair i.

35Myfi yr Arglwydd a leferais, diau y gwnaf hyn i’r holl gynulleidfa ddrygionus yma, sydd wedi ymgynnull i’m herbyn i: yn y diffeithwch hwn y darfyddant, ac yno y byddant feirw.

36A’r dynion a anfonodd Moses i chwilio’r tir, y rhai a ddychwelsant, ac a wnaethant i’r holl dorf duchan yn ei erbyn ef, gan roddi allan anair am y tir;

37Y dynion, meddaf, y rhai a roddasant allan anair drwg i’r tir, 1 Cor 10:10; Heb 3:17; Jwdas 5a fuant feirw o’r pla, gerbron yr Arglwydd.

38Ond Josua mab Nun, a Chaleb mab Jeffunne, a fuant fyw o’r gwŷr hyn a aethant i chwilio y tir.

39A Moses a lefarodd y geiriau hyn wrth holl feibion Israel: a’r bobl a alarodd yn ddirfawr.

40A chodasant yn fore i fyned i ben y mynydd, gan ddywedyd, Wele Deut 1:41ni, a ni a awn i fyny i’r lle am yr hwn y dywedodd yr Arglwydd: canys ni a bechasom.

41A dywedodd Moses, Paham yr ydych fel hyn yn troseddu ad. 25gair yr Arglwydd? a hyn ni lwydda.

42Nac ewch i fyny; canys nid yw yr Arglwydd yn eich plith: rhag eich taro o flaen eich gelynion.

43Canys yr Amaleciaid a’r Canaaneaid ydynt yno o’ch blaen chwi, a chwi a syrthiwch ar y cleddyf: canys am i chwi ddychwelyd oddi ar ôl yr Arglwydd, ni bydd yr Arglwydd gyda chwi.

44Eto rhyfygasant fyned i ben y mynydd: ond arch cyfamod yr Arglwydd, a Moses, ni symudasant o ganol y gwersyll.

45Yna y disgynnodd yr Amaleciaid a’r Canaaneaid, y rhai oedd yn preswylio yn y mynydd hwnnw, ac a’u trawsant, ac Deut 1:44a’u difethasant hyd Edrych Pen 21:3; Barn 1:17Horma.