Actau’r Apostolion 7 - Beibl William Morgan - 1955 Edition with cross-references

A.D. 33. —1 Steffan, wrth gael cennad i ateb drosto ei hun am y cabledd, 2 yn dangos ddarfod i Abraham addoli Duw yn iawn; a pha fodd y dewisodd Duw y tadau, 20 cyn geni Moses, a chyn adeiladu y babell a’r deml: 37 a thystiolaethu o Moses ei hun am Grist: 44 ac na pharhâi y seremonïau allanol, y rhai a ordeiniesid ar ddull y portread nefol, ond dros amser: 51 gan eu ceryddu hwy am eu gwaith yn gwrthwynebu ac yn lladd Crist, y Cyfiawn hwnnw, am yr hwn y rhag‐ddywedasai y proffwydi y deuai efe i’r byd. 54 Hwythau ar hynny yn ei labyddio ef i farwolaeth; ac yntau yn gorchymyn ei enaid i’r Iesu, ac yn gweddïo drostynt hwy.

1Yna y dywedodd yr archoffeiriad, A ydyw’r pethau hyn felly?

2Yntau a ddywedodd, dlws i Dduw, ac a fagwyd dri mis yn nhŷ ei dad.

21Ac wedi ei fwrw ef allan, merch Pharo a’i cyfododd ef i fyny, ac a’i magodd ef yn fab iddi ei hun.

22A Moses oedd ddysgedig yn holl ddoethineb yr Eifftiaid, ac Ac efe a dybiodd fod ei frodyr yn deall, fod Duw yn rhoddi iachawdwriaeth iddynt trwy ei law ef; eithr hwynt‐hwy ni ddeallasant.

26yr eglwys yn y diffeithwch, gyda’r yr hwn a ddywedai wrth Moses, Exod 25:40; Heb 8:5am ei wneuthur ef yn ôl y portread a welsai.

45Jos 3:14Yr hwn a ddarfu i’n tadau ni ei gymryd, a’i ddwyn i mewn gydag Iesu i berchenogaeth y Cenhedloedd, y rhai a yrrodd Duw allan o flaen ein tadau, hyd yn nyddiau Dafydd;

461 Sam 16:1; Pen 13:22Yr hwn a gafodd ffafr gerbron Duw, ac Salm 132:4a ddymunodd gael tabernacl i Dduw Jacob.

471 Bren 6:1; 1 Cron 17:12Eithr Solomon a adeiladodd dŷ iddo ef.

481 Bren 8:27; Pen 17:24Ond nid yw’r Goruchaf yn trigo mewn temlau o waith dwylo; fel y mae’r proffwyd yn dywedyd,

49Esa 66:1, 2; Mat 5:34; 23:22Y nef yw fy ngorseddfainc, a’r ddaear yw troedfainc fy nhraed. Pa dŷ a adeiledwch i mi? medd yr Arglwydd; neu pa le fydd i’m gorffwysfa i?

50Onid fy llaw i a wnaeth hyn oll?

51Chwi rai Exod 32:9; Esa 48:4gwargaled, a Lef 26:41; Deut 10:16; Jer 4:4; 6:10; 9:26dienwaededig o galon ac o glustiau, yr ydych chwi yn wastad yn gwrthwynebu’r Ysbryd Glân: megis eich tadau, felly chwithau.

52Pa un o’r proffwydi ni ddarfu i’ch tadau chwi ei erlid? a hwy a laddasant y rhai oedd yn rhagfynegi dyfodiad Pen 3:14y Cyfiawn, i’r hwn yr awron y buoch chwi fradwyr a llofruddion:

53Exod 20:1; Gal 3:19; Heb 2:2Y rhai a dderbyniasoch y gyfraith trwy drefniad angylion, ac nis cadwasoch.

54A Pen 5:33phan glywsant hwy’r pethau hyn, hwy a ffromasant yn eu calonnau, ac a ysgyrnygasant ddannedd arno.

55Ac efe, yn gyflawn o’r Ysbryd Glân, a edrychodd yn ddyfal tua’r nef; ac a welodd ogoniant Duw, a’r Iesu yn sefyll ar ddeheulaw Duw.

56Ac efe a ddywedodd, Wele, Esec 1:1; Mat 3:16; Pen 10:11mi a welaf y nefoedd yn agored, a Mab y dyn yn sefyll ar ddeheulaw Duw.

57Yna y gwaeddasant â llef uchel, ac a gaeasant eu clustiau, ac a ruthrasant yn unfryd arno,

58Ac 1 Bren 21:13; Luc 4:29; Heb 13:12a’i bwriasant allan o’r ddinas, ac a’i llabyddiasant: Deut 17:7; Pen 22:20a’r tystion a ddodasant eu dillad wrth draed dyn ieuanc a elwid Saul.

59A hwy a labyddiasant Steffan, ac efe yn galw ar Dduw, ac yn dywedyd, Arglwydd Iesu, Salm 31:5; Luc 23:46derbyn fy ysbryd.

60Ac efe a ostyngodd ar ei liniau, ac a lefodd â llef uchel, Mat 5:44; Luc 23:34Arglwydd, na ddod y pechod hwn yn eu herbyn. Ac wedi iddo ddywedyd hyn, efe a hunodd.