1Yna Eliffas y Temaniad a atebodd ac a ddywedodd,
2Pe profem ni air wrthyt, a fyddai blin gennyt ti? ond pwy a all atal ei ymadroddion?
3Wele, ti a ddysgaist lawer, ac a gryfheaist ddwylo wedi llaesu.
4Dy ymadroddion a godasant i fyny yr hwn oedd yn syrthio; a thi ddirgel: a’m clust a dderbyniodd ychydig ohono.
13a ddaeth arnaf, a dychryn, ac a wnaeth i’m holl esgyrn grynu.
15Yna ysbryd a aeth heibio o flaen fy wyneb; ac a wnaeth i flew fy nghnawd sefyll.
16Efe a safodd, ac nid adwaenwn ei agwedd ef: drychiolaeth oedd o flaen fy llygaid, bu distawrwydd, a mi a glywais lef yn dywedyd,
17ac yn erbyn ei angylion y gosododd ynfydrwydd:
19Pa faint llai ar y rhai sydd yn trigo mewn 2 Cor 5:1tai o glai, y rhai sydd â’u sail mewn pridd, y rhai a falurir yn gynt na gwyfyn?
20Salm 90:5O’r bore hyd hwyr y malurir hwynt; difethir hwynt yn dragywydd heb neb yn ystyried.
21Salm 39:11; 49:14Onid aeth y rhagoriaeth oedd ynddynt ymaith? Pen 36:12hwy a fyddant feirw, ac nid mewn doethineb.
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.
