Jeremeia 30 - Beibl William Morgan - 1955 Edition with cross-references

1 Duw yn dangos i Jeremeia y dychwelai yr Iddewon; 4 ac ar ôl eu trallod y caent ymwared. 10 Y mae yn cysuro Jacob: 18 y bydd eu dychweliad hwy yn rasusol: 23 y syrth digofaint ar yr anwir.

1Y gair yr hwn a ddaeth at Jeremeia oddi wrth yr Arglwydd, gan ddywedyd,

2Fel hyn y llefarodd yr Arglwydd, Duw Israel, gan ddywedyd, Ysgrifenna i ti yr holl eiriau a leferais i wrthyt mewn llyfr.

3Canys wele y ddyddiau yn dyfod medd yr Arglwydd, i mi ddychwelyd caethiwed fy mhobl Israel a Jwda, medd yr Arglwydd: a mi a’u dygaf hwynt drachefn i’r wlad a roddais i’w tadau, a hwy a’i meddiannant hi.

4Dyma hefyd y geiriau a lefarodd yr Arglwydd am Israel, ac am Jwda:

5Oherwydd fel hyn y dywed yr Arglwydd; Llef dychryn a glywsom ni, ofn, ac nid heddwch.

6Gofynnwch yr awr hon, ac edrychwch a esgora gwryw; paham yr ydwyf fi yn gweled pob gŵr â’i ddwylo ar ei lwynau, barn, ac ni’th adawaf yn gwbl ddigerydd.

12Oblegid fel hyn y dywed yr Arglwydd; fel y’th iachaer; charnedd, a’r llys a erys yn ôl ei arfer.

19A Esa 35:10; 51:11moliant a â allan ohonynt, a llais rhai yn gorfoleddu: a mi a’u hamlhaf hwynt, ac ni byddant anaml; a mi a’u hanrhydeddaf hwynt, ac ni byddant wael.

20Eu meibion hefyd fydd megis cynt, a’u cynulleidfa a sicrheir ger fy mron; a mi a ymwelaf â’u holl orthrymwyr hwynt.

21A’u pendefigion fydd ohonynt eu hun, a’u llywiawdwr a ddaw allan o’u mysg eu hun; a mi a baraf iddo nesáu, ac efe a ddaw ataf: canys pwy yw hwn a lwyr roddodd ei galon i nesáu ataf fi? medd yr Arglwydd.

22A Pen 24:7; 31:1, 33; 32:38chwi a fyddwch yn bobl i mi, a minnau a fyddaf yn Dduw i chwithau.

23Wele Pen 23:19, 20; 25:32gorwynt yr Arglwydd yn myned allan mewn dicter, corwynt parhaus; ar ben annuwiolion yr erys.

24Ni ddychwel digofaint llidiog yr Arglwydd, nes iddo ei wneuthur, ac nes iddo gyflawni meddyliau ei galon: yn y dyddiau diwethaf y deellwch hyn.