Jeremeia 4 - Beibl William Morgan - 1955 Edition with cross-references

1 Duw yn galw Israel trwy ei addewid; 3 yn annog Jwda i edifarhau trwy farnedigaethau ofnadwy. 19 Cwynfan am drueni Jwda.

1Israel, os dychweli, ffowch, ac na sefwch; canys dinistr mawr.

7llawn o’r lleoedd hynny a ddaw ataf fi: weithian hefyd myfi a draethaf farn yn eu herbyn hwy.

13Wele, megis cymylau y daw i fyny, cortenni yn ddiatreg.

21Pa hyd y gwelaf faner, ac y clywaf sain yr utgorn?

22Canys y mae fy mhobl i yn ynfyd heb fy adnabod i; meibion angall ydynt, ac nid deallgar hwynt: y maent yn synhwyrol i wneuthur drwg, eithr gwneuthur da ni fedrant.

23Mi a edrychais ar y ddaear, ac wele, afluniaidd a gwag oedd; ac ar y nefoedd, a goleuni nid oedd ganddynt.

24liwio dy wyneb â lliwiau, yn ofer y’th wnei dy hun yn deg; dy gariadau a’th ddirmygant, ac a geisiant dy einioes.

31Canys clywais lef megis gwraig yn esgor, cyfyngder fel benyw yn esgor ar ei hetifedd cyntaf, llef merch Seion yn ochain, ac yn lledu ei dwylo, gan ddywedyd, Gwae fi yr awr hon! oblegid diffygiodd fy enaid gan leiddiaid.