Job 20 - Beibl William Morgan - 1955 Edition with cross-references

Soffar yn dangos cyflwr a rhan yr annuwiol.

1Yna Soffar y Naamathiad a atebodd ac a ddywedodd,

2Am hynny y mae fy meddyliau yn peri i mi ateb: ac am hyn y mae brys arnaf.

3Yr ydwyf yn clywed cerydd gwaradwyddus i mi; ac y mae ysbryd fy neall yn peri i mi ateb.

4Oni wyddost ti hyn erioed, er pan osodwyd dyn ar y ddaear,

5byr yw gorfoledd yr annuwiolion, a llawenydd y rhagrithwyr dros funud awr?

6cymylau;

7Efe a gollir yn dragywydd fel ei dom: y rhai a’i gwelsant a ddywedant, Pa le y mae efe?

8Efe a eheda ymaith Ei feibion a gais fodloni’r tlodion: a’i ddwylo yn ôl ei olud y rhydd adref, ac heb gael llawenydd ohono.

19Am iddo ddryllio, a gado’r tlodion; ysglyfaethu tŷ nid adeiladodd;

20chaiff lonydd yn ei fol, na weddill o’r hyn a ddymunodd.

21Ni bydd gweddill o’i fwyd ef; am hynny ni ddisgwyl neb am ei dda ef.

22Pan gyflawner ei ddigonoldeb, cyfyng fydd arno; llaw pob dyn blin a ddaw arno.

23Pan fyddo efe ar fedr llenwi ei fol, Duw a ddenfyn arno angerdd ei ddigofaint; ac a’i glawia hi arno ef ymysg ei fwyd.

24a’r etifeddiaeth a osodwyd iddo gan Dduw.