Eseciel 21 - Beibl William Morgan - 1955 Edition with cross-references

1 Eseciel yn proffwydo yn erbyn Jerusalem trwy arwydd ocheneidio. 8 Y cleddyf gloyw a llym, 18 yn erbyn Jerusalem, 25 yn erbyn y frenhiniaeth, 28 ac yn erbyn yr Ammoniaid.

1A daeth gair yr Arglwydd ataf, gan ddywedyd,

2Gosod dy wyneb, fel dwfr; wele efe yn dyfod, ac a fydd, medd yr Arglwydd Dduw.

8A gair yr Arglwydd a ddaeth ataf, gan ddywedyd,

9Proffwyda, fab dyn, a dywed, Fel hyn y dywed yr Arglwydd; Dywed, y mae efe yn dirmygu gwialen fy mab, fel pob pren.

11Ac efe a’i rhoddes i’w loywi, i’w ddal mewn llaw; y cleddyf hwn a hogwyd, ac a loywyd, i’w roddi yn llaw y lleiddiad.

12Gwaedda ac uda, fab dyn; canys hwn fydd ar fy mhobl, hwn fydd yn erbyn holl dywysogion Israel; dychryn gan y cleddyf fydd ar fy mhobl: am hynny Canys profiad yw; a pheth os y cleddyf a ddiystyra y wialen? ni bydd efe mwy, medd yr Arglwydd Dduw.

14Tithau, fab dyn, proffwyda, a flaen y cleddyf yn erbyn eu holl byrth hwynt, i doddi eu calon, ac i amlhau eu tramgwyddiadau: O, gwnaed ef yn loyw, hogwyd ef i ladd!

16Dos ryw ffordd, naill ai ar y llaw ddeau, ai ar y llaw aswy, lle y tueddo dy wyneb.

17Minnau hefyd ar y groesffordd, ym mhen y ddwyffordd, i ddewinio dewiniaeth: gloywodd ei saethau, ymofynnodd â delwau, edrychodd mewn afu.

22Yn ei law ddeau yr oedd dewiniaeth Jerwsalem, capteiniaid i agoryd safn mewn lladdedigaeth, i ddyrchafu llef gyda bloedd, i osod offer rhyfel yn erbyn y pyrth, i fwrw clawdd, i adeiladu amddiffynfa.

23A hyn fydd ganddynt, fel dewinio dewiniaeth gwagedd yn eu golwg hwynt, i’r rhai a dyngasant lwon: ond efe a gofia yr anwiredd, i’w dal hwynt.

24Am hynny fel hyn y dywed yr Arglwydd Dduw, Am beri ohonoch gofio eich anwiredd, gan amlygu eich camweddau, fel yr ymddengys eich pechodau yn eich holl weithredoedd; am beri ohonoch eich cofio, y’ch delir â llaw.

25Tithau, halogedig annuwiol dywysog Israel, Dymchwelaf, dymchwelaf, dymchwelaf hi; ac ni bydd mwyach A ddychwelaf fi ef i’w wain? yn y lle y’th grewyd, yn nhir dy gynefin, y’th farnaf.

31A thywalltaf fy nicllonedd arnat, â thân fy llidiowgrwydd y chwythaf arnat, a rhoddaf di yn llaw dynion poethion, cywraint i ddinistrio.

32I’r tân y byddi yn ymborth; dy waed fydd yng nghanol y tir; ni’th gofir mwyach: canys myfi yr Arglwydd a’i dywedais.