Actau’r Apostolion 1 - Beibl William Morgan - 1955 Edition with cross-references

A.D. 33. —1 Crist, er mwyn paratoi ei apostolion i weled ei esgyniad ef, yn eu casglu hwy ynghyd i fynydd yr Olewydd; ac yn gorchymyn iddynt ddisgwyl yn Jerwsalem am ddanfon yr Ysbryd Glân; ac yn addo cyn nemawr o ddyddiau ei anfon ef; trwy rinwedd yr hwn y byddynt yn dystion iddo ef hyd eithafoedd y ddaear. 9 Ar ôl ei esgyniad y mae dau angel yn eu rhybuddio hwy i ymadael, ac i roi eu meddyliau ar ei ail‐ddyfodiad ef. 12 Hwythau felly yn dychwelyd; a chan ymroi i weddi, yn dewis Matheias yn apostol yn lle Jwdas.

1Y traethawd cyntaf a wneuthum, O ymgynnull gyda hwynt, efe a orchmynnodd iddynt nad ymadawent o Jerwsalem, eithr disgwyl am addewid y Tad, yr Ysbryd Glân wedi y delo efe arnoch; ac esgobaeth ef.

21Am hynny y mae’n rhaid, o’r gwŷr a fu yn cydymdaith â ni yr holl amser yr aeth yr Arglwydd Iesu i mewn ac allan yn ein plith ni,

22Gan ddechrau o fedydd Ioan hyd y dydd Ad. 9y cymerwyd ef i fyny oddi wrthym ni, bod un o’r rhai hyn gyda ni Ioan 15:27; Ad. 8; Pen 4:33yn dyst o’i atgyfodiad ef.

23A hwy a osodasant ddau gerbron, Joseff, yr hwn a enwid Barsabas, ac a gyfenwid Jwstus, a Matheias.

24A chan weddïo, hwy a ddywedasant, Tydi, Arglwydd, 1 Sam 16:7; 1 Cron 28:9; 29:17; Jer 11:20; 17:10; Pen 15:8; Dat 2:23yr hwn a wyddost galonnau pawb, dangos pa un o’r ddau hyn a etholaist,

25I dderbyn rhan o’r weinidogaeth hon, a’r apostoliaeth, o’r hon y cyfeiliornodd Jwdas, i fyned i’w le ei hun.

26A hwy a fwriasant eu coelbrennau hwynt: ac ar Matheias y syrthiodd y coelbren; ac efe a gyfrifwyd gyda’r un apostol ar ddeg.