1Ond yn awr y rhai sydd ieuangach na mi sydd yn fy ngwatwar, y rhai y diystyraswn eu tadau i’w gosod gyda chŵn fy nefaid.
2I ba beth y gwasanaethai cryfdwr eu dwylo hwynt i mi? darfuasai am henaint ynddynt hwy.
3Gan angen a newyn, unig oeddynt: yn ffoi i’r anialwch gynt, yn ddiffaith ac yn wyllt:
4Y rhai a dorrent yr hocys mewn brysglwyni, a gwraidd meryw yn fwyd iddynt.
5Hwy a yrrid ymaith o fysg dynion, (gwaeddent ar eu hôl hwy, fel ar ôl lleidr;)
6I drigo mewn holltau afonydd, mewn tyllau y ddaear, ac yn y creigiau.
7Hwy a ruent ymhlith perthi: hwy a ymgasglent dan ddanadl.
8Meibion yr ynfyd, a meibion rhai anenwog oeddynt: gwaelach na’r ddaear oeddynt.
9arbedant enaid: a’m hiachawdwriaeth a â heibio fel cwmwl.
16Am hynny yr sylwedd.
23Canys myfi a wn y dygi di fi i farwolaeth; ac i’r tŷ bedd, er bod gwaedd ganddynt yn ei ddinistr ef.
25fyd? oni ofidiodd fy enaid dros yr anghenog?
26Pan edrychais am ddaioni, drygfyd a ddaeth: pan ddisgwyliais am oleuni, tywyllwch a ddaeth.
27Fy ymysgaroedd a ferwasant, ac ni orffwysasant: dyddiau cystudd a’m rhagflaenasant.
28Salm 38:6; 42:9; 43:2Cerddais yn alarus heb yr haul: codais, a gwaeddais yn y gynulleidfa.
29Salm 102:6; Micha 1:8Yr ydwyf yn frawd i’r dreigiau, ac yn gyfaill i gywion yr estrys.
30Salm 119:83; Galar 4:8; 5:10Fy nghroen a dduodd amdanaf, Salm 102:3a’m hesgyrn a losgasant gan wres.
31Aeth fy nhelyn hefyd yn alar, a’m horgan fel llais rhai yn wylo.
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.
