1A myfi, frodyr, ni allwn lefaru wrthych megis wrth rai ysbrydol, ond megis rhai cnawdol, megis wrth rai bach yng Nghrist.
2Mi a roddais i chwi ddynol?
4Canys tra dywedo un, wneir yn amlwg: canys y dydd a’i dengys, oblegid llygra neb deml Dduw, Duw a lygra hwnnw: canys sanctaidd yw teml Duw, yr hon ydych chwi.
18Diar 3; Esa 5:21Na thwylled neb ei hunan. Od oes neb yn eich mysg yn tybied ei fod ei hun yn ddoeth yn y byd hwn, bydded ffôl, fel y byddo doeth.
19Canys doethineb y byd hwn sydd ffolineb gyda Duw: oherwydd ysgrifenedig yw, Job 5:13Y mae efe yn dal y doethion yn eu cyfrwystra.
20A thrachefn, Salm 94:11Y mae yr Arglwydd yn gwybod meddyliau y doethion, mai ofer ydynt.
21Am hynny na orfoledded neb mewn dynion: canys pob peth sydd eiddoch chwi:
22Pa un bynnag ai Paul, ai Apolos, ai Ceffas, ai’r byd, ai bywyd, ai angau, ai pethau presennol, ai pethau i ddyfod; y mae pob peth yn eiddoch chwi;
23A Pen 11:3; 2 Cor 10:7; Gal 3:29chwithau yn eiddo Crist; a Crist yn eiddo Duw.
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.
