Exodus 34 - Beibl William Morgan - 1955 Edition with cross-references

1 Adnewyddu y llechau. 5 Cyhoeddi Enw yr Arglwydd. 8 Moses yn ymbil â Duw ar iddo fyned gyda hwy. 10 Duw yn gwneuthur cyfamod â hwynt, ac yn ail‐adrodd rhai o orchmynion y llech gyntaf. 28 Moses, wedi bod ddeugain niwrnod yn y mynydd, yn dyfod i lawr â’r llechau. 29 Ei wyneb ef yn disgleirio; ac yntau yn rhoddi llen gudd arno.

1A dywedodd yr Arglwydd wrth Moses, ag oen; ac oni phryni, tor ei wddf: prŷn hefyd bob cyntaf‐anedig o’th feibion: ac gorau o flaenffrwyth dy dir i dŷ yr Arglwydd dy Dduw. gair.

29A phan ddaeth Moses i waered o fynydd Sinai, a dwy lech y dystiolaeth yn llaw Moses, pan ddaeth efe i waered o’r mynydd, ni wyddai Moses i 2 Cor 3:7, 13groen ei wyneb ddisgleirio wrth lefaru ohono ef wrtho.

30A phan welodd Aaron a holl feibion Israel Moses, wele, yr oedd croen ei wyneb ef yn disgleirio; a hwy a ofnasant nesáu ato ef.

31A Moses a alwodd arnynt. Ac Aaron a holl benaethiaid y gynulleidfa a ddychwelsant ato ef: a Moses a lefarodd wrthynt hwy.

32Ac wedi hynny nesaodd holl feibion Israel: ac efe a orchmynnodd iddynt yr hyn oll a lefarasai yr Arglwydd ym mynydd Sinai.

33Ac nes darfod i Moses lefaru wrthynt, efe a roddes 2 Cor 3:13len gudd ar ei wyneb.

34A phan ddelai Moses gerbron yr Arglwydd i lefaru wrtho, efe a dynnai ymaith y llen gudd nes ei ddyfod allan: a phan ddelai efe allan, y llefarai wrth feibion Israel yr hyn a orchmynnid iddo.

35A meibion Israel a welsant wyneb Moses, fod croen wyneb Moses yn disgleirio: a Moses a roddodd drachefn y llen gudd ar ei wyneb, hyd oni ddelai i lefaru wrth Dduw.