1 ar allorau priddfeini;
4Y rhai a arhoent ymysg y beddau, ac a letyent yn y mynwentau; ac isgell ffiaidd bethau yn eu llestri;
5Y rhai a ddywedent, Saf ar dy ben dy hun; na nesâ ataf fi: canys sancteiddiach ydwyf na thydi. Y rhai hyn sydd fwg yn fy ffroenau, tân yn llosgi ar hyd y dydd.
6Wele, llu acw, ac a lenwch ddiod‐offrwm i’r niferi acw.
12Rhifaf chwithau i’r cleddyf, a chwi oll a ymostyngwch i’r lladdedigaeth: cystudd ysbryd.
15A’ch enw a adewch yn felltith gan fy etholedigion: canys yr Arglwydd Dduw a’th ladd di, ac feddylir amdanynt.
18Eithr llawenychwch a gorfoleddwch yn dragywydd yn y pethau a grewyf fi: canys wele fi yn creu Jerwsalem yn orfoledd, a’i phobl yn llawenydd.
19hir fwynhânt waith eu dwylo.
23Ni lafuriant yn ofer, ac ni Deut 28:41; Hos 9:12chenhedlant i drallod: canys had rhai bendigedig yr Arglwydd ydynt hwy, a’u hepil gyda hwynt.
24A bydd, Salm 32:5cyn galw ohonynt, i mi ateb: ac a hwy eto yn llefaru, mi a wrandawaf.
25Pen 11:6, 7, 9Y blaidd a’r oen a borant ynghyd; y llew fel ych a bawr wellt; a’r sarff, Gen 3:14llwch fydd ei bwyd hi: ni ddrygant ac ni ddistrywiant yn fy holl fynydd sanctaidd, medd yr Arglwydd.
Who We AreWhat We EelieveWhat We Do
2025 by iamachristian.org,Inc All rights reserved.
