Job 36 - Beibl William Morgan - 1955 Edition with cross-references

1 Elihu yn dangos bod Duw yn gyfiawn yn ei ffyrdd. 16 Y modd y mae pechodau Job yn atal bendithion Duw. 24 Rhaid yw mawrhau gweithredoedd Duw.

1Ac Elihu a aeth rhagddo, ac a ddywedodd,

2Goddef i mi ychydig, a myfi a fynegaf i ti, fod gennyf ymadroddion eto dros Dduw.

3O bell y cymeraf fy ngwybodaeth, ac i’m Gwneuthurwr y rhoddaf gyfiawnder.

4Canys yn wir nid celwydd fydd fy ymadroddion: y perffaith o wybodaeth sydd gyda thi.

5Wele, cadarn ydyw Duw, ac ni ddiystyra efe neb: doethineb yw efe.

6Nid achub efe fywyd yr annuwiol; ond efe a rydd uniondeb i’r trueiniaid.

7difethir hwy gan y cleddyf; a hwy a drengant heb wybodaeth.

13Ond y rhai rhagrithiol o galon aflan.

15Efe a wared y truan yn ei gystudd, ac a egyr eu clustiau hwynt mewn gorthrymder.

16Felly hefyd efe a’th symudasai di o enau cyfyngdra i ehangder, lle nid oes gwasgfa; a a ymaflant ynot.

18Oherwydd bod digofaint, gochel rhag iddo dy gymryd di ymaith â’i ddyrnod: yna wared iawn mawr.

19A brisia efe ar dy olud di? na phrisia, ar aur, nac ar holl gadernid nerth.

20Na chwennych y nos, pan dorrer pobl ymaith yn eu lle.

21Ymochel, nac edrych ar anwiredd: canys hynny a ddewisaist o flaen cystudd.

22Wele, Duw trwy ei nerth a ddyrchafa; waelod y môr.

31Canys y tarth.