Caniad Solomon 5 - Beibl William Morgan - 1955 Edition with cross-references

1 Crist yn deffrôi yr eglwys â’i alwad. 2 Yr eglwys, wedi profi cariad Crist, yn glaf o gariad. 9 Portreadu Crist wrth ei radau.

1Deuthum i’m gardd, fy chwaer, a’m dyweddi: cesglais fy myrr gyda’m perarogl, bwyteais fy nil gyda’m mêl, yfais fy ngwin gyda’m llaeth: bwytewch, yfwch yn helaeth, fy rhai annwyl.

2Myfi sydd yn cysgu, a’m calon yn neffro: llais fy anwylyd yw er ei fwyn.

5Mi a gyfodais i agori i’m hanwylyd; a’m dwylo a ddiferasant gan fyrr, a’m bysedd gan fyrr yn diferu ar hyd hesbennau y clo.

6Agorais i’m hanwylyd; ond fy anwylyd a giliasai, ac a aethai ymaith: fy enaid a lewygodd pan lefarodd: rhagori ar ddengmil.

11Ei ben fel aur coeth, ei wallt yn grych, yn ddu fel y frân.

12wedi eu gosod yn gymwys.

13Ei ruddiau fel gwely perlysiau, fel blodau peraidd: ei wefusau fel lili yn diferu myrr diferol.

14Ei ddwylo sydd fel modrwyau aur, wedi eu llenwi o beryl: ei fol fel disglair ifori wedi ei wisgo â saffir.

15Ei goesau fel colofnau marmor wedi eu gosod ar wadnau o aur coeth: ei wynepryd fel Libanus, mor ddewisol â chedrwydd.

16Melys odiaeth yw ei enau; ie, y mae efe oll yn hawddgar. Dyma fy anwylyd, dyma fy nghyfaill, O ferched Jerwsalem.