Josua 22 - Beibl William Morgan - 1955 Edition with cross-references

1 Anfon y ddau lwyth a hanner adref, a’u bendithio. 10 Hwythau yn adeiladu allor y dystiolaeth ar y ffordd. 11 Yr Israeliaid yn anfodlon iddi. 21 Hwythau yn eu boddloni hwynt yn helaeth.

1Yna Josua a alwodd y Reubeniaid a’r Gadiaid, a hanner llwyth Manasse,

2Ac a ddywedodd wrthynt, Chwi a gadwasoch gan ystlys meibion Israel.

12A phan glybu meibion Israel hynny, yna holl gynulleidfa meibion Israel a ymgynullasant i Seilo, Ar ôl hyn eich meibion chwi a adroddant wrth ein meibion ninnau, gan ddywedyd, Beth sydd i chwi a wneloch ag Arglwydd Dduw Israel?

25Canys yr Arglwydd a roddodd yr Iorddonen hon yn derfyn rhyngom ni a chwi: meibion Reuben, a meibion Gad, nid oes i chwi ran yn yr Arglwydd. Felly y gwnâi eich meibion chwi i’n meibion ni beidio ag ofni yr Arglwydd.

26Am hynny y dywedasom, Gan adeiladu gwnawn yn awr i ni allor: nid i boethoffrwm, nac i aberth;

27Eithr i fod yn awr gwaredasoch feibion Israel o law yr Arglwydd.

32Am hynny y dychwelodd Phinees mab Eleasar yr offeiriad, a’r tywysogion, oddi wrth feibion Reuben, ac oddi wrth feibion Gad, o wlad Gilead, i wlad Canaan, at feibion Israel, ac a ddygasant drachefn air iddynt.

33A da oedd y peth yng ngolwg meibion Israel; a meibion Israel a fendithiasant Dduw, ac ni soniasant am fyned i fyny yn eu herbyn hwynt i ryfel, i ddifetha y wlad yr oedd meibion Reuben a meibion Gad yn preswylio ynddi.

34A meibion Reuben a meibion Gad a alwasant yr allor Ed: canys tyst fydd hi rhyngom ni, mai yr Arglwydd sydd Dduw.