Eseia 64 - Beibl William Morgan - 1955 Edition with cross-references

1 Yr eglwys yn gweddïo ar i Dduw egluro ei allu; 5 ac wrth fawrygu trugaredd Duw, yn cyfaddef ei llygredigaeth naturiol: 9 yn cwyno rhag ei chystudd.

1O na rwygit y nefoedd, a disgyn, fel y O Dduw, ond tydi, yr hyn a ddarparodd efe i’r neb a ddisgwyl wrtho.

5Cyfarfyddi â’r hwn sydd lawen, ac a wna gyfiawnder; difeaist ni, oherwydd ein hanwireddau.

8Ond yn awr, O Arglwydd, ein Tad ni ydwyt ti: Pen 29:16; 45:9; Jer 18:6; Rhuf 9:20, 21nyni ydym glai, a thithau yw ein lluniwr ni; ie, gwaith dy law ydym ni oll.

9 Salm 79:8 Na ddigia, Arglwydd, yn ddirfawr, ac na chofia anwiredd yn dragywydd: wele, edrych, atolwg, dy bobl di ydym ni oll.

10Dy sanctaidd ddinasoedd sydd anialwch; Seion sydd yn ddiffeithwch, a Jerwsalem yn anghyfannedd.

11Tŷ ein sancteiddrwydd a’n harddwch ni, lle y moliannai ein tadau dydi, a losgwyd â thân; a’n holl bethau dymunol sydd yn anrhaith.

12A ymateli di, Arglwydd, wrth y pethau hyn? a dewi di, ac a gystuddi di ni yn ddirfawr?